Posseegels 2
AlgemeenPosseegels kunde spaore, verzaomele jeet da op z’n sondas, mar èègelek zèèn ze gemokt om op brieve of pakketjes te plakke. Daormeej betaolde dan Post.NL om de brief of ‘t pakketje op z’n plek te brenge. Teegeworreg worre die posseegels steeds mar duurder en daorom was ik nuuwsgiereg oew jöllie daoroover dochte.
Toine Nooijens is eens aan het rekenen gegaan:
WIE IS ‘R GÓED IN REEKENE?...
Zo avetoe krij ‘k ‘t gevoel, da poszeegelverzaomlèrs
nie echt nog zen van deezen tijd. Ge wòrt ‘r niks mjir van.
Ge laas wòit óver zukke mèsse spannende veraole.
Oe fannetiek ze konne zen; niks vur de gwòne man.
Ze snuffelde in alle oeke en vergeete gaote
nor zeegels, wel zo zeldzaom, da gin mès die dienge aar
en gave daor veul geld aon uit, echt jille kappetaole.
Ze zeeje dan, da dad ‘n goeie investerieng waar!
De tijd is, schent, zowa vurbij van de fielatteliste.
De schwònste en zeldzaomste zeegels zen vort op d’r plek.
Wa valt ‘r dan nog wijjer zinvol in te investeere?
De grwòtsten wòp verklaort ze ommes toch allang vur gek!
Mar iets is ‘r vur ós ammaol belangrijk; sjuust, poszeegels!
Daor emme we toch mee te maoke, dikkels zat. Nie waor?
Wie ken ze nog, de zeegels van nie mjir as ‘n paor cènte
en de tarieve bleeve vast! Ik wit nie uuvel jaor!
Ma Post waar jil betrouwbaor, dus daor kon n’ mès op bouwe.
Oe bríeve kwame saandrendaogs toch aaltij op d’r plek.
Toen jitte ‘t nog PeeTeeTee; ‘n ouvast in ós leeve.
Mar Post.EnEl is tiggesworreg as ‘n zeef zo lek!
D’r wor geklaogd: De mèsse schrijve vuste weineg bríeve.
Dus gaot de zeegelprijs omwòg, ‘n paor kjir wel per jaor!
Mar impersaand vervoere ze toch gèf wa mjir pakette
en da breng geld in ‘t laoike. Dad is ommes zonneklaor!
Dus miender geld aon bríeve, mar veul mjir aon die pakkette.
Waor slaon dan die verwògienge in seemelsnaom toch op?
Och ja, ik ben n’ simple ziel en nie zo góed mee cijfers.
Dus mijn gereeken zet vast nie van alles op z’n kop!...
Ook Yvonne Rijk denkt er het hare van:
De posseegels wôôre steeds duurder. Toch zoonde vein iek. Agge un kaortje wuult stuure dan ies de posseegel sewijle duurder as ut kaortje. Daordeur stuure veul meese beveurbeeld mej Kersmies gen kaortjes mjeer. En die geluuksweense via ienternet, da vein iek zo onpersôônlek. Un kaortje zegt toch veul mjeer.
Zo zuule de kienders ok nie veul kienderposseegels mjeer verkwoope. Iek em nog ouwe kaortjes liege waor nen posseegel van nen alve cent oep ziet. Nie te gelôove.
Vroeger wôôrde iek van veul meese dasse posseegels spaorden. Sommige beweerden da die poosseegels veul geld weird waore. Die posseegels zaoten dan ien un verzaomelboek en der waore meese die bij de baank un kluiske uurden oem die boeken ien te legge. Teegewôôrig oef d’eigelek gen posseegels van aandere laande oef van vroeger mjeer te spaore. Agge zo un rolleke van die posseegels mej un “1” deroep ien uis et, dan edde al un kapitaol aon posseegels.
De posseegels zen wel mette tijd mej gegaon. Iek weet nog goed toen ak vroeger bej de boerenlêênbaank waarkte da we veul posseegels moeste plakke. Die moeste dan ammel mej wa tuuf nat maoke. En daor kreegde toch nen drwooge moond van. Der was wel zo un spoonske waor ge ze nat mej kont maoke, mar dan woare ze wer zo nat, da al d’enveloppe aon mekaore plakten.
Posseegel eddok aandere betjeekeniesse. Asse van oew zegge: “Wa trekt tie wer nen lêêlekke possegel” dan ies da gen compliment.
En lest kwam iek iemet teege en die zeej teege zunne maot “ ,’k Zen me toch un partej moei, ‘k em nen jêêle dag ien den of gewaarkt.”
En toen zeej dieje maot: “Oep diejen posseegel van jou? Jao daor zuulde wel moeij van wôôre.”
Prettege fjeestdaoge allemaol!
