Burendag

Burendag is zo’n dag waarop we ineens allemaal ontzettend geïnteresseerd zijn in mensen die we de overige 364 dagen vooral vanachter de vitrage volgen. 

Ik ben met mijn naaste buren goed, zou geen anderen willen. Aan de overkant staat een rij seniorenwoningen en daarnaast een appartementencomplex voor 55-plussers. En daar gaat het om deze Burendag, als het aan mij ligt dan. Het zijn vooral dames die daar wonen. Weduwen van 75+ maar nog erg zelfstandig, ondernemend en opvallend goed geïnformeerd over alles wat zich in de straat afspeelt. Maar sinds kort is er verandering. Er zijn namelijk een paar vrijgezelle mannen van een jaar of 60 komen wonen. In hetzelfde complex! En dat blijft natuurlijk niet onopgemerkt. Op de vraag: “Heb jij die nieuwe buurman al gezien?” komt vaak een ontwijkend antwoord bij de dames die er al wonen. Maar ze weten wel dat hij alleen woont, welke auto voor de deur van hem is en dat hij regelmatig met een boodschappentas thuiskomt. Puur toeval natuurlijk. Misschien moeten ze Burendag daarom anders aanpakken. Weg met alleen koffie, cake en een kleedje over de statafel. Gewoon naamstickers uitdelen met erop: getrouwd, weduwe of vrijgezel. Een glaasje erbij en verder vooral nergens mee bemoeien. Ik verwacht eerlijk gezegd dat de opkomst ineens een stuk hoger ligt. En ik? Ik zit gewoon voor het raam. Puur uit sociale betrokkenheid natuurlijk...

Ankie Stuijts