Aachtkaanteg

Oons moeder zeej ... (het onderwerp van de vorige keer)

Richard Musters gaf het volgende antwoord:

‘Oons moeder zeej altij da ze nie veul durft. Mar daor zen iek ut niej meej jins. Oons moeder, das un jil staarreke vrouw. Toen oons va overleej eej ze gelèèk gezeed teege mèèn da iek mar gewoon bij m’n eige tuis moes gaon eete. De leste daoge oot iek naomelluk bij oons tuis. Ok eej ze d’r leeve wir opgepakt en is ze al snel wir overal naor toe gegaon. Nie alleenig naor de bingo, ’t kaorte, ’t zwemme en al, mar ok naor feesjes en gewoon op de koffie bij meense. Da doede niej agge gin staarke vrouw zèèt. Dan blefde tuis un bietje wegkwijne. Natuurluk mis ze oons va veul. Iek mis um ok nog iedere dag. Mar ut eej gin zin om daorin te blèève ange. Ge mot dör.

Mar ut meeste waor iek aon trug denk agge ut et over oons moeder zeej is wa ze saome meej oons va tege mèèn zeej toen iek vertelde da iek op jongens viel. Da ooie ze niej zien aonkomme en daor moesse ze wel effe aon wenne. Mar ze emme toen ok gelèèk gezeejd da iek altij zullie zeun zouw blèève, da ze van mèèn bleeve ouwe en da iek altij welkom waor. Nou lekt da misgien normaol, mar iek kan oe vertelle da ut ok wellis aanders d’r aon toegaot. D’r zen mar zat meense bij wie da aanders gaot as bij mèèn. Die dör d’r eige ouwers ’t uis uit geschöpt zen. Sommigte krèège laoter wel wir un bietje contact meej mekaore, mar da kom nooit mir jillemaol goe dan.

Dus iek zen arstikke trots op oons moeder en zen blij meej utgeen oons moeder zeej!

Yvonne Rijk reageerde: ‘Jao wa zeej oos moeder. Jeerlek gezeed emmek daor nie zo veul van ontouwe. Da’s ok ammel al zo laank geleeje. Netuurlek doen ik wel dienge zo as oos moeder ze deej. Mar da d’ies dan woofzaokelek oep uisoudelek gebied. Bevurbeeld iet schwoonmaoke oep eur menier. Of ete koke. G’aktballe mej krieke bevurbeeld.

Toen a mijn schwoonouwers vur den jeerste kjeer bij mijn kwamen eete ooij iek da ok klaorgemaokt. Un grwoote pan mej g’aktballe en un flienke kom mej gekookte krieke. De krieke nog lekker waarm. Jao ik wou netuurlek goed vur den dag komme. Iek zaog mijn schwoonvaoder al un bietje vremd naor die krieke kijke. Waorschijnlek docht ie da’k ut toetje ok alvast oep taofel ooi gezet. Oep un gegeeve moment waogde ej ut dan toch oep oem wa g’aktballe oep zun burd te scheppe. De krieke bleeve onaongeroerd. Duus iek zeg: “Pakt er ok mar krieke baaj wur.” Ej keek nog un bietje vremder en zeej toen: “Edde meschien ok mosterd veur baaj de g’aktballe?”

Duus iek em vur zullie nwooit mer wa klaorgemaokt wa’k van oos moeder geljeerd oi. Mej munne man en de g’aktballe mej krieke ies ut jeemel goed gekomme. Ej vien ut nou ok jeel lekker.

W’ak me wel erriener wa d’oos moeder altij zeej: “Wa gaot de tijd toch vluug en maske, agge jeemel 40 jaor zijt dan gaoget nog veul vluuger.” Iek vonda altij mar flaauwe kuul, mar iek zender achter gekomme dasse nog gelijk ooi ok.’ 

En natuurlijk reageerde ook Monda van Diesen op dit onderwerp:

‘Jao, oons moeder (wai zeeje altai oons ma en toen we nog klein waore: mama) hè d’oons veul goeije raod gegeve. Bevurbeeld toen we naor de jongens begonne te kijke: ‘Ge moet nwoot n’een jonge achternaor lwoppe, ze moette zelluf komme!’ 

Ze zeej ok: Die vur oeuw weggeleed ies die krijgde toch wel. 

En toen iek getrouwd was en mun jeerste baby oi zeej ze: ‘Ge kuun nog zo veul waark emme, mar jeerst vur het kiend zurrege.’

En nog zo iet: Iedere boer kuust z’n lief oep zijn manier! Waormèj ze wou zegge : iederjeen haandelt oep de manier die hem of heur goed dunkt. 

‘Die nie komt moet nie kjeere’, zeej ze. Het gebeurde nl. wel ies dat er bezoek verwacht wier en da ze verstek lieten gaon. 

En mun schwoonmoeder zeej diekwels: ‘D’er zèn peirde en perdjes.’ Ze bedoelde dan te zeggen: D’een jeene kan vlugger en harder waarke as d’een aandere. 

Oons ma oi ok un vurruitziende blik. Ze zeej al jeel laank geleje: ‘Het zal nog zo wijd komme da’ze mekaore kuunne zien oep de tellefon.’ En het ies nog uitgekomme ok!

Het nieuwe woord

‘t Woord ‘aachtkaanteg’ kan letterlek bedoeld zèèn. Dan zitte d’r aon iets aacht kaante. Zoow ad oons vaoder ‘t altij oover ‘t aachtste weereldwonder: pèèrdemoppe, want da zèèn aachtkaantege moppe uit ‘n rond gat.

Mar aachtkaanteg kan ok feguurlek bedoeld zèèn. Dan wor ‘t dikkels van ‘n meens gezeed: ‘Da’s toch ‘ne n’aachtkaantege, jong!’ 

A gij da d’woort of leest, oover wa vur iemand gao g’t dan, denkte? Kende gij meense waor deeze omschrèèving op van toepassieng is (ik oef gin naome, wur!) Gebrökte gij ok dees woord of edde gij daor aandere woorde vur?

Uw reactie is van harte welkom op het bekende adres: luysterburg01@gmail.com.

Tot volgende week!