U kunt reageren op: Oons moeder zeej ...

Goejekwoop (het woord van de vorige keer)

Monda van Diesen schrijft: 

‘Jao, zoas gezeed: goejekwoop ies duurkwoop. Agge iet kwoopt van miendere kwaliteit, dan doede daor nie zo laank mèj as agge iet kwoopt van goeje kwaliteit. Denk mar ies aon kleere. Het jonk volk kwopt diekwels goejkwoop spul omda ze nogal ies wulle veraandere: ze wulle met de mode mèjgaon. Zo kunne ze diekwels veraandere van bloeske of rokske.

Oep het w’oogeebliek ies t’er aanders nie veul goejkwoop! Agge naor de wienkel om bodschappe gaot staode d’er versteld van hoe duur alles gewurre ies.

Iek w’hoorde pas geleje baai de nuuwsberiechte da d’et Rwooie Kruis, hier in Nederlaand, steeds mjeer meesse moet hellepe. Ies da nie aareg? En jelemaol omda Nederlaand bekend stoat as het laandje van belofte!

En dan edde nog de goejwope humor. Want die conferenciers van tegeworrig die flappeen d’ur mar van alles uit! Geef mijn mar de grwote drie van vroeger: Toon Hermans, Wim Kan en Wim Sonneveld.’

Haar dorpsgenote Yvonne Rijk:

‘Ja Jan, wa diester teegeworrig nog goejekwoop. Alles ies eve duur gewôôre. Mar agge un bietje oeplet oep wa ge kwoopt, dan kuunde sewijle toch wel wa vurdjeelieger uitzen.

Iedere week edde wel reklaomes ien de wienkels. En spuule dieja net aon de daotum zen, die zen ok altij afgeprijsd. En de kwaoliteit van die produukte ies echt hetzelfde as van de rest. Duus waorom zoude da nie kwoope. Thuis eete ut toch mjeestal gelijk oep.

Zo zen der meese die altij alle bodschappe pakke diej achter ient schap oef ien de koelieng staon. Want diejen daotum ies altij wijer weg. Mar dan komme ze thuis en dan eete ze die spuule gelijk oep. Da vien iek nou zoonde. Agget thuis nog jeel laank gaot bewaore dan iest wa d’aanders.

Vroeger ooide ier oep ‘t durp nen wienkel en die weette “De Goejekwoope”. Iek gelwoof dat die ien Baarge ok nen wienkel ooie. Mar dieje wienkel die et nie laank bestaon. Iek weet nie oef dat da kwam oemdattie te goejekwoop was.

Ze zeggen altij: “goejekwoop ies duure kwoop.” Diekwels ies da d’ok zo. ‘Ties ies nun tijd mode gewiest, van die kroantjeskanne. Un soort koffiekan mej un kraontje der oonder. Wij waore pas getrouwd en iek von da ook wel mjooi oem weg te zette. Iek ooi speciaol un schenkbladje gekocht. Zo jeen mej zo un zielvere oepstaond raandje, da was toen ok ien de mode. Baaj de Douwe Egberts puunte konde zo un kraontjeskan kwoope. Jeel veul puunte en nog un bietje baaj betaole. Iek von het best goejekwoop. Duus iek oi mun puunte oepgestuurd en het geld overgemaokt.

Un paor daoge laoter kwam mun kan. Iek von het wel un jeel klein dwooske waor dattie ien zoot. Toen akket ope maokte wies iek jeest nie wa d’ak zaog. Un klein mini kraontjeskanneke. Vroeger ooide ok van die letterplaanke waor agge ammel van die miniatuurdiengeske oep kont zette. Zo jeentje was ut er. Mun schenkbladje emmek nog steeds, mar mun kanneke emmek deenk van kwaoiegeid weggegwooid. Iek zou nie mer weete waor agget gebleeven ies.’

En dan nu Richard Musters:

‘Veul meense bestelle tegeswoordigs van dieje goejekwoope brol via Aliexpress, Temu of un vergelèèkbaore Chineese website. Onze over’eid die vin ta natjuurluk nie goe, want nie alleenig misse ze daordur inkomste, ok de douane die lopt jillemaol vast in die miljoene pakskes die verstuurd worre.

Nouw kunde op oew viengers naotelle da agge un t-shirtje kopt van un paor euro, datta shirtje dan nie duurzaom gemokt kan zèèn, de kwalitèèt mar net aon is en datte werkomstandigeede vör die meense nie goe zulle zèèn. ’t Zelfde vör aandere spulle die ge daor kopt vör un paor cente. Of ut veilig is da is ok mar de vraog. Mar agge un t-shirtje of iet aanders ier in Nederlaand kwopt wa mjeer as tien keeres zo duur is, wul ta nog steeds niej zegge da ut dan wel duurzaom gemokt is, de kwalitèèt goe is, da ut veilig is of da die meense fasoenluk betaold krèège. Sterker nog, ge e kaans dagge dezelfde brol krèèt as oewe buurman die ut wel via Aliexpress of Temu eej gekocht.

Daorbij kwoope meense steeds mjeer spulle die ze mar effe wulle ouwe. Naor jin jaor mot alles wir veraandert worre en mietere ze alles weg. Dan zou iek ok kieze vör goejekwope spulle. Alleen iek zen nog van d’n ouwe stempel. Iek kwoop spulle die laank meej motte gaon. Alleenig witte dus niej of duurder ok beeter is.’

Het nieuwe woord

Dikkels denkte nog ‘s trug aon de wèèze woorde van oew moeder, uitspraoke die ze dikkels deej en die ge niej aaltij sirrejeus naam. Daor edde nouw spèèt van, niewaor?

Wij zijn erg benieuwd naar de wijze woorden van jouw moeder. Tot en met dinsdag 10 juni 2025 zijn alle verhalen over wat moeder altijd zei van harte welkom op het bekende adres: luysterburg01@gmail.com.

Tot volgende week!