Rehabilitatie voor Lance Armstrong

HOOGERHEIDE/TOSCANE – Gerard Koel maakte vanuit Hoogerheide 33 jaar deel uit van de ’s-werelds grootse wielerronde. De voormalig baanwielrenner was als chauffeur van de NOS-equipe getuige van het tijdperk Eddy Merckx, Bernard Hinault, Miquel Indurain. Naast de besturen van de NOS-wagen was de import-Hoogerheidenaar van meer markten thuis. Dorpsgenoot Pim Bruijnzeels (29) tekende voor drie opeenvolgende tourstarts als AD video-verslaggever. Inmiddels heeft hij het wiel ietwat moeten lossen en weet als geen ander ‘de tour die wacht op niemand’….

Gerard: Hey Pim. Veel te lang geleden joh. Tradities zijn er om in ere te houden, dat weet je toch? Benieuwd naar je, hoe gaat het? Ik heb begrepen dat het peloton zonder jouw input verder is gefietst? 

Pim: Je hebt helemaal gelijk, de tijd vliegt. Ik kijk terug op een paar mooie jaren middenin het hart van de wielersport. Als pure wielerliefhebber kreeg ik de kans om me journalistiek te ontwikkelen. En dan niet met verslaggeving van de overigens ook best interessante regionale amateurcriteriums maar direct met mijn neus in de boter. Naast de voorjaarsklassiekers was ik van kortbij getuige enkele sterke staaltjes van Mathieu van der Poel. De roze trui in Hongarije, het WK veldrijden in Hoogerheide en natuurlijk zijn wereldtitel op de weg in Glasgow. Onvergetelijk. 

Gerard lacht: Ja, daar ben je mooi mee weg. Ik had het idee dat je op je plekkie zat en dat je langzaam zeker mij naar de kroon ging steken. Maar ruim drie decennia door Frankrijk achter die renners aan jagen, is vandaag de dag misschien wel iets te veel gevraagd.

Pim: De keuze was lastig, maar weloverwogen. Mijn werk in de journalistiek was op freelancebasis. Met het oog op de toekomst moet ik voor enige zekerheid gaan en heb besloten om het roer volledig om te gooien. Momenteel werk ik met plezier bij BUKO infrasupport, een bedrijf dat met de meest moderne verkeersmaatregelen zorgt voor veiligheid van wegwerkers en weggebruikers. Dit wil niet zeggen dat ik de wielersport niet meer volg. Kon de Tour, ondanks de suprematie van Pogacar, je ook dit jaar bekoren?

Gerard: Natuurlijk wel. Dat Tadej Pogacar in de eerste week de ronde al lijkt te beslissen, dat is voor de strijd om de gele trui wel jammer. Toch geniet ik dagelijks van de nieuwe dingen die zich aandienen. De manier waarop Mathieu zich weer liet zien, onvoorstelbaar. En als oud-sprinter hebben de massaspurts ook mijn interesse. Prachtig hoe Olav Kooij zijn etappe wint. En ook de dubbele zege van Tim Melier, alhoewel ik me ook enorm kan ergeren aan diens maniertjes. Het afvegen van zijn schouders mag hij van mij achterwege laten. Hoe kijk jij trouwens nu tegen je generatiegenoten als Pogacar en Vingegaard aan.?

Pim: Hij is niet langer het broekie wat goed kon fietsen, maar echt een superster geworden. Met zijn witte haren enzovoorts. Vingegaard is eigenlijk nog hetzelfde. Als je hem voor de camera ziet is het eigenlijk maar een saaie gozer. Zegt nooit iets leuks en doet nooit iets geks. De Denen, die hier naats ons op de camping in Toscane staan, spelen de hele dag bridge. Hij zou zo bij hun aan kunnen sluiten. Maar aan de andere kant moet ik het hem nageven. Hij is in principe zoveel beter dan de rest, maar er is ook altijd eentje beter dan hem. Zie daar maar eens mee om te gaan. Pogacar heeft zijn vijfde tour gewonnen. Vergelijk en rangschik hem eens met zijn historische voorgangers. 

Gerard: Dan ga ik op dit moment nog steeds voor Eddy Merckx. Hij beheerste in zijn tijd ook alles, dus naast het rondewerk ook ongenaakbaar in de klassiekers. Tadej Pogacar zit hem echter op de hielen en zal hem ook van zijn troon stoten. Hij is nog steeds jong en het peloton is nog lang niet van hem af. Een geweldenaar. 

Bernard Hinault was ook een allrounder met eveneens klassieke zeges en een wereldtitel op naam. Daarnaast neem ik het voor Lance Armstrong op. Het hele peloton fietste op dezelfde manier rond en daarvan was hij veruit de beste coureur. Zijn prestaties zijn volledig uit de boeken gewist. Enorm hypocriet. Bjarne Riis, Jan Ullrich en wat te denken van Richard Virenque. Die wordt nu nog dagelijks door de tourorganisatie overal in Frankrijk als tourheld gefêteerd. Onbegrijpelijk, ze zijn blijkbaar vergeten dat de soigneur van diens ploeg met een auto vol met verboden middelen door het land reed. Leve de record bergkoning! 

Pim: Helemaal eens. 

Groeten uit Toscane!