Armand Duplantis in actie (foto: Pim Bruijnzeels).
Armand Duplantis in actie (foto: Pim Bruijnzeels).

Stiekem op bezoek bij de dames zwemploeg

Algemeen

HOOGERHEIDE/FREJUS – Gerard Koel maakte vanuit Hoogerheide 33 jaar deel uit van de ’s-werelds grootse wielerronde. De voormalig baanwielrenner was als chauffeur van de NOS-equipe getuige van het tijdperk Eddy Merckx, Bernard Hinault, Miquel Indurain. Naast de besturen van de NOS-wagen was de import-Hoogerheidenaar van meer markten thuis. Dorpsgenoot Pim Bruijnzeels (28) tekende voor drie opeenvolgende tourstarts als AD video-verslaggever. Anno 2025 vinden we hem, wat noodgedwongen, terug op een strand aan de Middellandse Zee.

Gerard: Hey Pim. Toch niet boos op me toen ik vorige week zei dat je zelf de slingers op moet hangen. Jezelf er tussen moet gooien om in de toekomst weer onderdeel van het wielersportjournalistengilde te worden?

Pim: Nee, natuurlijk niet. Je hebt ook helemaal gelijk. Door de pas op de plaats kan ik me echter wel eens verdiepen op de sportwereld naast die van de wielrennerij. Zo was ik afgelopen week als toeschouwer aanwezig bij de Diamond League wedstrijden in Monaco. Als leek was ik blij dat mijn vriendin Merle erbij was. Zij heeft altijd aan atletiek gedaan en praatte me bij waar nodig. Live atletiek kijken is een openbaring. Als je ziet hoe hard zo’n Femke Bol over die horden gaat. Ze boekte haar 27e overwinning op rij, niet normaal. En als je van dichtbij getuige bent hoe Armand Duplantis met zijn polsstok naar ruim zes meter gaat, dat is gewoon over de nok van een huis. Maar misschien kijk jij niet verder dan de fiets?

Gerard: Echt wel. Op televisie volg ik naast de wielersport nagenoeg alles waar competitie in zit. Zoals de afgelopen week mis ik weinig van Wimbledon, op zondagavond kijk ik altijd naar de eredivisie. Ja het klopt, met iets meer interesse naar de verrichtingen van de favoriete club uit de hoofdstad. Maar ook atletiek zie ik graag en met name de loopnummers, zowel op de korte maar ook langere afstanden.

Pim: Hoe zat dat trouwens vroeger? Bijvoorbeeld Knetemann en Dumoulin zijn gaan hardlopen na hun carrière. Heb jij, nadat je gestopt was, nog iets anders aan sport gedaan?

Gerard: Ik heb tot mijn 34e altijd gefietst en was iets minder, zoals die mannen financieel onafhankelijk. Ik moest direct door in onze kledingzaak. Ruimte voor iets anders op te pakken was er mijn geval dus niet. Heb trouwens ook best een lange tijd niet meer gefietst ook. Het is dat René Pijnen me tijdens diens revalidatie vroeg of ik met hem mee wilde fietsen. Hebben we toen jaren volgehouden.

Pim: Is ook wel iets van deze tijd, vind ik. Tegenwoordig zie je tijdens specifieke sportprogramma’s personen uit totaal andere disciplines aanschuiven. En daar hun mening verkondigen. Door de media-aandacht is komt alles ook veel dichterbij elkaar. Tijdens Olympische Spelen bijvoorbeeld, zie je vaak sporters bij andere wedstrijden opduiken. Hoe zat dat destijds in Tokio?

Gerard: In 1964 was er amper televisie. Je leefde daar echt in een bubbel. Wat andere Nederlandse Olympiërs presteerden, dat had je van horen zeggen. De ploegenachtervolging stond ver tegen het einde van de Spelen op het programma. Als team waren we enorm gefocust op onze eigen prestatie en trainden daar dagelijks op. De wielerbaan lag ook iets buiten Tokio. De enige andere sport die we van dichtbij hebben gezien waren de dames van de zwemploeg. Zoals daar onder andere waren Ada Kok, Erica Terpstra en Marianne Heemskerk. Mijn ploeggenoot Jaap Oudkerk had destijds een oogje op Marianne en als we dan eens buiten de wielerbaan een stukje gingen fietsen, kwamen we gek genoeg altijd in contact met die meiden, haha. We kwamen dus wel in contact met sommige andere sporters maar we hebben ze in ieder geval nooit in het water zien liggen. Later zijn Jaap en Marianne trouwens nog officieel een stel geworden.

Pim: Mooi verhaal. Heb je trouwens een beetje genoten tot dusver? De Tour leeft enorm in Frankrijk. Zelfs hier ver van de wedstrijd verwijderd blijft het fascinerend om op een lokale zender te horen ‘Maillot Jaune Van der Poel’.

Gerard: Hoewel de enorme verrassingen tot dusver zijn uitgebleven blijft het dagelijks fantastisch om te zien. Mathieu prachtig. Pogacar is sterk doch ik heb ook nog steeds goede hoop op Vingegaard. Hij liet iets liggen in de tijdrit maar de manier hoe hij explosiviteit van Pogacar pareert, indrukwekkend. Op de eerste echte cols zal het blijken; dan begint de tour...