Volluk: Halsterse kermis in de zestiger jaren

Zomer 1960, na het werk in de fabriek vlug, vlug, naar huis, snel eten en direct weer op weg, even naar de buurjongen roepen en op de fiets naar het gemeentehuis alwaar nog twee kameraden stonden te wachten, en zo reden ze samen de koolpad naar beneden de wijde polder in. Ze hadden daar van een boer, een blok peeën (suikerbieten) aangenomen om te dunnen en onkruidvrij te houden. Het was hard werken, eerst op de knieën, later gebukt met de korte schrabber.

Nu al wekenlang, elke avond en vrije zaterdag hadden de vrienden op de akker doorgebracht, soms onder de hete zon, maar ook in de regen op de kale akker, zonder beschutting, maar eindelijk was het juli geworden en kwam het grote doel in zicht waarvoor ze het allemaal hadden gedaan. Maar eerst nog even afrekenen en eerlijk het afgesproken bedrag verdelen, ook de boer was tevreden en ze kregen allemaal nog een sigaar.
Zaterdag om een uur of 7, liepen ze gezamenlijk door de Schoolstraat met ieder onder de arm een meisje, dat uitgedost was met een nieuw kermisjurkje en gladde dansschoenen natuurlijk, allen in opperbeste stemming. Aan het einde van de straat zagen ze al dat het een drukte van belang was in de Dorpsstraat, en ze gingen ongemerkt harder lopen, vooral toen ze het orgel van de grote draaimolen die voor het gemeentehuis stond konden horen,
En dan de discussie gaan we rechts af of eerst naar links, de jongens wilden rechts maar de meisjes stelden dat ze eerst in de luchtschommel wilden gaan ,dat hadden ze hun beloofd en die stond pal voor de jongensschool.
Het lukte er maar eentje om het boven zeil van de tent te raken, en die werd dan direct afgeremd door de schommelknecht in een matrozenpakje. Toch hadden ze allemaal plezier, en omdat de jongens vonden dat heel de kermis aflopen, heel de Dorpsstraat stond bomvol, toch wel wat veel was, beloofden ze dat ze dat zondagmiddag zouden doen. Maar nu moest eerst in een van de vele cafés waar volop muziek uitkwam wat gedronken en gedanst worden, want de zuurverdiende centen brandden in hun zakken.
Dit alles was in de tijd dat er op Halsteren zo rond de 15 cafés waren waar met de kermis iets te doen was en alle zaken hadden een goede omzet.
Het was zelfs zo dat er mensen van de Vetterik naar kermis gingen en dan bij Molenzicht begonnen, het was de gewoonte om alle cafés aan te doen, maar omdat er op dat stukje in en nabij de Halsterseweg al 5 cafés stonden was het heel gewoon dat ze de Dorpsstraat niet haalden, en ze te veel bekenden tegenkwamen waarmee ze moesten bijpraten. Nu was dat geen probleem omdat de mensen meerdere dagen naar de kermis gingen, het was tenslotte voor veel mensen hun enige vertier in het eigen dorp.

Dit verhaal is tot stand gekomen uit verhalen van betrokkenen, die het hebben meegemaakt.
Nu is dit alles voorbij en wat iedereen ook met goede bedoelingen probeert, dit zal nooit meer terug komen. De kermis verdween, evenals als alle kleine zaken in ons dorp, zoals met speelgoed, huishoudartikelen, elektronica, doe het zelf, buurtwinkels enzovoort.Eerst bleven de mensen (kopers) weg, en dan hielden de zakenmensen het ook niet meer vol. Ik zeg niet dat vroeger alles beter was, maar als je dit verhaal leest, komt er toch een stukje nostalgie naar boven.

Fijne zomer toegewenst;

tot de volgende Volluk, 

Twan Simons.