Volluk: De kerstboom opzetten in 1960

December was met de sinterklaastijd vooral voor ons als jeugd een hoogtepunt in het jaar en was de tijd van cadeautjes krijgen. De kersttijd was toen toch meer een kerkelijk en feestelijk gebeuren. Altijd pas na Sinterklaas kwam er hier en daar een kerstboom in de huizen, en bij ons thuis meestal pas een week voor de kerst.

Wij kochten altijd een boom bij een boer die er als bijverdienste wat op een slecht stukje land had staan, al las je toen nog regelmatig in de krant dat er ook uit de bossen een aantal waren ontvreemd. 

Het aankleden van de boom was een hele belevenis. Eerst moest er een kruis aan de onderzijde getimmerd worden (bomen met kluit kwamen pas later). Vervolgens moest de boom naar binnen. Er werd een plaatsje gezocht want de kamer waar wij met zeven personen woonden was sowieso al gevuld.

Lampjes

Dan het echte werk: de lampjes! Dat was elk jaar weer een belevenis op zich. Eerst alles uit de war halen, en dan in het stopcontact steken en testen of alles brandde. Dit was bijna nooit het geval, dan eerst alle lampjes vastdraaien; nee nog niets, omdat het een serieschakeling was, deden bij één defect lampje de andere ook niets. Daarna een voor een met reservelampje proberen. Ja hoor, gevonden; het kapotte lampje direct weggooien, en als we geen reservelampje hadden deed mijn vader onder het kapotte lampje er een zilverpapiertje uit een sigarettenpakje in. Zo verbond hij alles door. Ja, nu was er licht in de duisternis.
Daarna werden de lichtjes pas in de boom gehangen, want als ze brandden kon je ze beter verdelen over de boom.

Engelenhaar

Dan de ballen erin. Ook huisjes en een kerkje, alles van heel dun glas, mochten niet ontbreken. Ook hadden wij vogeltjes met een klemmetje op de takken, zodat ze bleven zitten. Deze waren al heel oud en wij mochten er niet aankomen. Daarna werd alles bedekt met engelenhaar,  een spinsel van dunne nylon draadjes die op spinrag leken.
Ook zaten er echte kaarsjes in de boom, maar vanwege brandgevaar mochten deze nooit worden aangestoken. En dan nog eerst met een groot mes de top afpunten, en de piek erop, zo dat was klaar.
Nee, nee, in die tijd lagen er nooit cadeautjes onder de boom, je had pas iets gekregen met Sinterklaas en je ouders zeiden van: ‘we blijven niet bezig!’

Vetgemest

Wel was er met kerst lekker eten en de tafel in de kamer werd gedekt met het mooie servies,. Er waren stoofpeertjes en konijn, dat mijn vader had vetgemest. Het was bij ons de buurt altijd een wedstrijd wie het grootste konijn in de kooi had zitten.

Naalden

Na de Nieuwjaar was men de boom al snel beu, maar die moest toch tot na Driekoningen blijven staan. Vaak vielen de naalden er dan al lang af, vooral als men hem naar buiten deed en hij was breder dan het deurkozijn dan had je een berg naalden binnen liggen. Wij hadden Heugaveld tegels op de vloer en het leek wel of de naalden erin gekropen waren. Wat heeft mijn moeder die boom vervloekt, en nog weken later zaten er naalden tussen de vloerbedekking. Later deden we een laken rond de boom als deze veel uitviel en vervoerd moest worden. 

Ja, we keken er naar uit: zo’n feestelijke boom in de kamer, al waren velen hem ook weer snel beu.

Gezellige tijd toegewenst.

Tot de volgende Volluk, Twan Simons