Het is zoals het is: Tijdslot

Vroeger had niemand een agenda-app nodig. Sterker nog: vroeger had niemand überhaupt een agenda nodig om ergens binnen te vallen. Je kwam gewoon. Onaangekondigd. En in Brabant al helemaal. Daar gebruik je de voordeur alleen voor de postbode of mensen die iets komen verkopen. 

De rest komt gewoon achterom. Als kind wist je precies hoe dat werkte. Zag je ergens de achterdeur openstaan, dan riep je “volk!” en liep je door naar de keuken. Grote kans dat er iemand aardappels stond te schillen, koffie zette of zei: “Pak zelf maar een bakske.” Niemand vond dat vreemd. Nu leven we blijkbaar in een wereld waarin zelfs gezelligheid een tijdslot nodig heeft. Ik kreeg pas geleden een uitnodiging voor een visite, onze tijd stond gereserveerd van 13.30 tot 15.00 uur. Echt waar, en dat was onder ons gezegd en gezwegen, nog familie ook. En dan moet het ook weer niet te lang duren, want om vier uur komt de pakketbezorger, om vijf uur moet iemand sporten en ’s avonds is er een mindfulness-webinar over rust en verbinding. Misschien missen we dat nog wel het meest. Dat je welkom was zonder afspraak. Zonder planning. Gewoon een achterdeur, een bak koffie en iemand die zei: “Loop maar door.”

Ankie Stuijts