Het is zoals het is: Klantenservice

Ik heb een kort lontje. Althans ik krijg een kort lontje van de klantenservices. Bel maar eens met een willekeurige klantenservice. Voor je het weet, verdwaal je in een eindeloze fuik van keuzetoetsen. En druk je per ongeluk toch op de 5 in plaats van de 2 en begint het hele riedeltje van vooraf aan. Of je wordt er meteen uitgegooid. Tuut tuut tuuuut! Spreek je dan eindelijk een mens en ben je naar tevredenheid geholpen dan ziet de aanbieder dit graag nog even schriftelijk bevestigd in een tijd slurpende enquête. Mijn mailbox staat er vol mee. Ik vul ze niet meer in want geen nieuws is goed nieuws. Vooral het lange wachten en desinteresse van de klantenservice maken van mij een heks. Ik heb pas geleden nog een medewerker gevraagd of ze het wel naar haar zin had? Haar afkeer van het werk klonk gewoon weer in het gesprek. Het antwoord was dat ze al vanaf december volle weken aan het werk was. Dat zegt voor mij al genoeg. En dat is geen medelijden...
Ooit bracht iemand een pan vol gebruikt frituurvet terug naar de winkel waar mijn vriendin destijds aan de kassa stond. De pan voldeed toch niet aan de verwachtingen. Iets in de trant van ‘lastig schoon te maken’. Denk je echt dat mijn vriendin toen een diepte-interview gestart is? “Zoek maar een nieuwe uit”, riep ze, “volgende!” Kijk dat is pas klantenservice...

Ankie Stuijts