Oons moeder zeej...2

Humor, wijsheid, empathie en dichtkunst, dat is wat we elke keer weer krijgen (gratis en voor niks) van Toine Nooijens, onze blindziende vriend uit Etten-Leur. Zo ook deze keer weer, want het onderwerp sprak hem duidelijk aan:

WIJZE WOORDE… 

Ik zal nwòit echt vergeete, wad ós moeder ee gezeed.

‘t Is aaltij blijve ange en gao vast niemer verlore.

Wannjeer ge binne kwaam en nie gelijk de deur dicht dee,

dan ríep ze: “Doe die deur dicht! Bende in de kèrk gebore”?

De grwòte wiere dur ós, kiendre, dikkels gèf verrast:

Oe galge kwijt, de rits kepot of ‘nnen aarm gebróke.

Ós moeder ielp oe dan wir vort, terwijl ze zachjes zee:

“Och, manneke, ‘k wou da ge scheet”. Dad is toch wijs gespróke?

Wannjeer ge ‘s aon taofel ljeelijk nor oe bordje keek

en ríep: “Da lus ik nie”, mekaant al toe aon waoterlaanders.

Ós moeder waar dan onverbiddellij; d’r aantwoord klaor:

“Dan legd ‘r oewe kop mar nèfe, want ge krij niks aanders”!

Wij are soms wòk iets, wa gèf óver d’n daotum waar.

In diejen tijd moesse wij ‘t mee miender zíen te rwòie.

Ós moeder zette ós da spul vur, mee d’r kommetaor:

“Ge kunt ‘r beeter ziek van worre, dan ‘t weg te gwòie”!

Dad eete spulde bij ós, kiendre, toch ‘n grwòte rol.

Ge prikte ‘r ‘s in of aat ‘t op, mee lange taande.

Dan klonk al gaauw: “Vur jullie aar ‘t oorlog motte zen.

Ben blij, da ge nie in Biafra wònt of zukke laande”!

Gij kent ‘r zeeker wòk wel jintje; aaltij wir te laot,

mee smoesjes zat: “De bus gemiest” of “’k Waar ‘t glad vergeete”.

Ós moeder kon dan jil bedènklijk kijke, vur ze zee:

“Die kom steeds mee z’n kont van aachtre, da moeste toch weete”.

Dus zal ik nwòit vergeete, wad ós moeder ee gezeed.

Eur wijze woorde blijve djeel uitmaoke van m’n leeve

en, zeg nou zelf, ze blijve waor, wòk nog in deezen tijd.

Ik koester alles, wa ze ós destijds ee meegegeeve!...

Brabantse Spreukenkalender 2026

Ik heb het genoegen om nu al de Brabantse Spreukenkalender 2026 in huis te hebben. Er staan veel bijdragen in die de makers van de kalender (Cor en Jos Swanenberg) hebben toegestuurd gekregen vanuit De Halsterse Krant & De Zuidwestkrant. Ook zijn er veel bijdragen aan het radioprogramma Bij Wijze Van Za’k Mar Zegge vanuit Hoogerheide en Bergen op Zoom opgenomen. Kortom, het ‘Wilde Westen’ van de provincie is prima vertegenwoordigd.

De kalender is in elke boekhandel te bestellen en hoewel de kostprijs € 17,95 bedraagt is aanschaf toch zeer aan te bevelen. U heeft er een ‘boekwerk’ vol amusante en lezenswaardige dialectlectuur door in uw bezit. Bovendien is het hard nodig dat de kalender voldoende wordt verkocht. Er zijn inmiddels al veel van die provinciale spreukenkalenders opgehouden te bestaan en het is niet ondenkbaar dat ook de Brabantse het niet lang meer maakt. Dat zou toch een groot verlies zijn, nietwaar? 

In deze Spreukenkalender wordt vaak de naam Peter Borremans genoemd. Peter is dan weliswaar niet de bedenker geweest van de spreuk, maar hij was wel degene die de spreuk ergens heeft opgediept. Zo kennen we Peter immers! Maar ook teksten van Yvonne Rijk en Manon van Diesen sieren de kalender op.

We laten nu Peter Borremans zelf aan het woord:

Oos moeder zeej ... Wijle mun moeder zeej zoeveul. Ze protte bevobbeld oover de femilie, vriende, kennisse, de buurt en de ouwe buurt (de Verwoeste n’Oek). Oover de wienkel en klaante, oover leevende en ooverleeje meese, gezondheid en ziektes, de kerk, ut weer, de vis en de n’of, sport (voetbal, wielerkoerse, turne en pèèrdesport, zwemme, schetse en atletiek) en vele andere obbies (kaorte en rummiekuppe), oover vekaansies, pertije en visites, bodschappe en ete.

Meschien ben iek nog wa vergete. Conclusie: we kwaame tuis niet tekort.

Peter stelt ook nog voor om een keer het woord ‘kletterballe’ oftewel ‘ketseballe’ te behandelen. Zullen we dat doen?

Helaas heb ik verder geen ruimte meer om de uitgebreide bijdrage van Peter af te drukken. Tot volgende week!