Het is zoals het is: Zomermarinade

Er zijn van die producten waarvan iedereen roept dat je ze moet gebruiken. SPF 50 is er zo eentje. 

Begrijp me niet verkeerd: ik weet heus dat het belangrijk is. Ik smeer braaf. Mijn gezicht, mijn armen, mijn benen, mijn oren, mijn nek… Tegen de tijd dat ik klaar ben, voel ik me een broodje dat rijkelijk is ingesmeerd voordat het de oven in gaat. En dan begint het echte feest. Want zonnebrandcrème heeft een magische aantrekkingskracht op zand. Een zuchtje wind en ik ben veranderd in een gepaneerde schnitzel. Mijn armen knisperen, mijn benen schuren en mijn handen voelen alsof ik net een frituurpan heb schoongemaakt. Het mooiste moment? Wanneer je denkt klaar te zijn, je even gedachteloos over je lippen wrijft en daar is ie weer. Die onmiskenbare smaak van SPF 50. Een smaak die ergens zweeft tussen chemisch laboratorium en gesmolten plastic. Je proeft de zomer. En plakken dat het doet. Mijn jurk blijft aan mijn benen kleven, mijn haar besluit spontaan een innige relatie met mijn nek aan te gaan en mijn zonnebril schuift langzaam van mijn neus alsof hij ook geen zin meer heeft. Vanavond wacht de onvermijdelijke grote schoonmaak. Douchen en haren wassen. Nog een keer douchen, omdat je na de eerste beurt nog steeds het gevoel hebt dat je als een glanzende paling door het leven gaat. Maar goed… liever een plakkerige haring met SPF 50 dan een kreeft met factor “eigenwijs”. Dus morgen? Dan smeer ik gewoon weer. Mopperend, dat wel...

Ankie Stuijts