(On)beschaofd 2

Monda van Diesen komt eerst even terug op haar visie op de tweetalige komborden:

“Beste Jan, Eerst even mijn excuses omdat ik de opdracht van het vorige woord niet goed had begrepen. Ik had beter moeten lezen!”

Nou, dat valt wel mee hoor Monda. Je was alleen al een stapje verder en je had ook al delen van het dorp benoemd. Maar laten we eerst maar de tweetalige komborden voor elkaar zien te krijgen, vind je niet? 

Monda vervolgt: “En nu even over het nieuwe woord: Wij zeggen in Ossendrecht: onbeschofd. Zou men in Hoogerheide onbeschaofd zeggen? 

Wa d’un onbeschofterik zegge wai, as een vent b.v onfatsoenlijke praot verkwoopt. 

En hoe onbeschoft ies het nie om ambulance personeel en polities te bekogele mèj van alles en nog wa as die meesse d’ur waark wuule doen. Z’emme gèn respect mjeer vur het gezag tegewoorig. Wa gebeurt er allemaol wel nie oep de voetbalvelde,’t ies Godgeklaogd. 

Kienders lwoope rond mèj messe oep zak en de wa d’ouwere mèj waopens! Waor moet het naor toe? 

‘t Ies aarg da’k het moet zegge, mar iek denk toch da d’ouwers wa oepletteder moette zijn. Jonge kienders van twaolf/dartien jaor emme ‘s aoves oep straot nieks mjeer te zoeke. En het onderwijs moet ok een duit ien het zakske doen, mar da doen ze missschien ok wel. Da kan iek nie zegge, iek em gèn kleine kieders mjeer.

Laot oost hope dat de wereld toet ienziecht komt.” 

“Hallo Jan,

Ik zag dat we dit keer een dag extra hadden, dus daar heb ik maar gelijk gebruik van gemaakt. Kwam goed uit, want ik heb het momenteel razend druk. Maar hierbij toch een klein stukje over onbeschaafdheden.

Groet,

Richard

Tja, wa zou iek d’r van zegge Jan. Wa dat de jin nog beschaofd vin, da vin un aander al wir onbeschaofd. Iek wit wel da meej jil da soosjaal media gebeuren ut er niej beschaofder op is geworre. Jil veul meense die vinne da ze van aachter d’r toetsebörd van alles meuge schrèève. En da raokt mèèn zo af en toe toch wel wör.

Nim nouw oons nieuwe kabinet onder leiïng van Rob Jetten. Kèk, ge meugt daor vör of teege zèèn, da mok mèèn niej uit. Mar agge commentaor gift, doet ta dan op d’n in’oud. Neije, dan schrèève ze iet over dattum op manne valt. Da eej jillemaol niks meej z’n waarruk te maoke. Veul meense zulle daor misschien aanders tegenaon kèèke, mar iek vin da jil onbeschaofd. En da raokt mèèn ok eej. Want ze schrèève ut dan wel over zèèn, mar dan emme ze ut in dees geval dus ok over mèèn en nog over veul aandere manne die ok op aandere manne valle. En dieje Jette, die eej ok nog ouwelui eej. Wa motte die allemaol wel nie denke as ze da allemaol leeze over zullie zeun? Daor staon veul meense nie bij stil, mar ut is gewoon jil onbeschaofd en onbeschoft.

Iederjin maag denke en geloove wa dattie wult, mar da betekent nog nie dagge alles mar mot zegge. Agge beschaofd zèèt, dan accepteer de mekaore. En agge in discussie wult gaon, dan motte da op d’n in’oud doen meej argumenten en nie over iemand as persoon doen.”

Peter Borremans verrast ons weer met een persoonlijk verhaal:

“Iek schref mun veraol niej ien ut Algemjeen Beschaofd Nederlaands, mar op z’n Woogeraajs. D’n Lösterbörg schreft ien d’n kraant Oogerije. (Dat deed ik niet, Peter, dat deed de journalist. Ik schrijf het net als jij J.L.)

Enkelde weke geleeje kwaame we elkaor tege bij d’n Primera van d’n Max en d’n Emiel. Daor ien d’n wienkel vur d’n toog bij d’n Emiel liet iek beschaofd iemes vur en da zoog ij.

IJ begon daor oover d’n boeke die ij van mèèn et gekreege. Die boeke kwoop iek vur em, vur jin euro op d’n boekemart ien Ostrecht bij d’n Yvonne.

Al ebbe wijle mun ouwers mèèn beschaofd opgevoed, toch doe iek ok onbeschaofde dienge, zoeals niej löstere, op mun fiets oover d’n stoep rije, te laot ieverans zen, niej geschore, swijle vloeke, enz.”

In het boekje Witte nog? deel 3 (Hans Heestermans), vond Peter het volgende verhaaltje:

De moeder van Hanneke van Bergen (uit Bergen op Zoom, natuurlijk) noemt een beschaafd en bescheiden figuur, die goed gekleed is en van alle goede manieren voorzien: un sesseerd iemand. 

Sesseerd komt vast en zeker uit het Franse cesser, inhouden. Zo’n beschaafde meneer of mevrouw weet zich heel goed in te houden. Niet te luidruchtig, niet te overmatig in het drankgebruik. Nee, heel gedistingeerd en subtiel van toon.

Hebben we dankzij Peter toch weer wat bijgeleerd!

Tot volgende week!