Pim & Co.: Het verschil tussen appels en peren

Algemeen

HOOGERHEIDE/FIRENZE – Gerard Koel maakte vanuit Hoogerheide 33 jaar deel uit van de ’s-werelds grootse wielerronde. De voormalig baanwielrenner was als chauffeur van de NOS-equipe getuige van het tijdperk Eddy Merckx, Bernard Hinault, Miquel Indurain, Greg Lemond. Naast de besturen van de NOS-wagen was de import-Hoogerheidenaar van meer markten thuis. En mag zich zelfs OLY weten! Voor dorpsgenoot Pim Bruijnzeels (27 inmiddels) betekent het alweer zijn derde tourstart als AD video-verslaggever. Een wekelijks rendez-vous…

Gerard: Hoi Pim. De tijd vliegt man. Niet alleen de Tour snelt voorbij, ook jij rijgt de jaren aaneen heb ik begrepen. Nog proficiat. Heb je het nog beetje kunnen vieren?

Pim: Aha, dat is attent, bedankt. Jarig of niet, het werk moet te allen tijde doorgaan. In de ochtend hebben we wel gezellig met heel de crew ontbeten en na de etappe al staand een classic pizza gegeten. 

Ik kreeg nog een cadeautje en er is ook nog gezongen. Zo kon ie weer wel, was mijn mening!

Gerard: En overdag was je al getrakteerd op een record verbrekende sprint van je grote vriend Marc Cavendish, is het niet? Ik blijf erbij dat het appels met peren vergelijken is. Eddy Merckx had het louter zelf afgedwongen. Die reed vaak in zijn eentje een heel peloton op een hoop en bleef dan alleen over. 

Cavendish weet als geen ander hoe hij het vuile werk van zijn ploeg moet afmaken en zich op het juiste moment ertussen te kwakken. Zo werd hij ook wereldkampioen, de Britse ploeg onder aanvoering van Wiggins hield het tempo zo hoog dat er niemand kon ontsnappen waardoor hij won. 

Blijft buiten kijf dat hij op die manier een geweldig palmares bij elkaar heeft gefietst. Ik heb hem ook de Zesdaagse van Gent eens op geweldige wijze zien winnen. Petje af. Hoe waren de interne reacties aldaar?

Pim: Iedereen vindt het wel mooi hoor. Althans dat zeggen ze toch. Het is natuurlijk ook wel legendarisch. Persoonlijk heb ik niet zo veel met hem. Komt ook door zijn soms wat vreemde opstelling en houding tijdens de interviews. Maar als je puur naar zijn prestaties kijkt en bij elkaar optelt is het razend knap en gun ik hem zijn record ook wel. En hij mij ditmaal zijn blijdschap voor de microfoon nadien!

Gerard: Het blijft mooi om de reacties nadien van zoveel verschillende coureurs te kunnen peilen, van Pogacar, Vingegaard tot Marijn van den Berg. Zoals je weet moesten wij na afloop van de etappes de Nederlandse hoofdolspelers van de dag echt van straat plukken, dan naar een podium slepen om aldaar het relaas te doen. Jullie zijn wat dat betreft tegenwoordig een stuk mobieler.

Pim: Dat moet inderdaad echt improviseren geweest zijn. Ik weet niet hoe de verhoudingen vroeger lagen maar wij werken enorm veel samen met onze Vlaamse collega’s van HLN en VTM, die ook onder de DPM Media vlag vallen. We proberen het werk vooraf wat te verdelen. 

En zo kan het gebeuren dat ik ook wat vaker achter Evenepoel en Van Aert aan moet, maar dat is alleen maar leuk. En zodoende maakte ik vorig jaar mijn debuut op de Belgische televisie doordat ik de enige was die Mathieu van der Poel had gesproken.

Gerard: En hoe is het, krijg je nog iets mee van het EK Voetbal? Je weet, ik kijk naar alles wat beweegt. En hoewel ik niet pretendeer overal verstand van te hebben, heeft het spel van met name Frankrijk, Engeland als ook Nederland me nog niet echt kunnen bekoren. 

Wel leuk dat Oranje door is natuurlijk, hoewel ik Spanje als grootste kanshebber op de titel acht.

Pim: Tot op heden pakte ik hier of daar nog wel een kwartiertje of zo mee. Vaak zijn we laat terug in het hotel en moeten dan nog eten. Nederland-Turkije heb ik dan nog wel in zijn geheel mee kunnen pakken. 

Heb niet voor niets mijn ‘Jup Holland Jup’ T-shirt in mijn koffer gestoken!