Assie
AlgemeenSjaans (het woord van de vorige keer).
Inmiddels weten we allemaal, dat Toine Nooijens uit Etten-Leur op ieder nieuw woord weer reageert met een fraai gedicht vol levenswijsheid en humor. Zo ook deze keer:
VÓETANGELS EN KLEMME…
“Ée, mèsse, ik em sjaas”, zo wòrde avetoe ‘s zègge.
Mar dad is gwòn ‘n vremd gevoel en stel jimmel niks vur.
Da glij van oewe rug af en dan gaode toch wir dur.
Daoróver oefde niemand nog van alles uit te lègge.
Mar zedde jonk en edde echt sjaas; Tijd om op te lette!
Meschient groei sjaas uit tot ‘n kaas en voeld oe gèf wa maas
en zieng ze zachjes líeve woordjes, klienkt da nie as Fraas.
De tijd is óverrijp nou om ‘n nuwe stap te zette!
Bij echte sjaas motte ‘n kaas vurral nie lotte schiete,
om op ‘n fjisje eur te vraoge om de jiste daas.
Dan voelde pas, oe da ze is: Góed of n’n domme gaas
en bij da lèste oefde echt gin traontje te vergiete!
En as ‘t góed gaot, witte wòk, da ge raok è geschóte.
Dan ziede in eur mwòie wòge die prachtege glaas.
Die glaas legd om oe art ‘n nwòit verlepte bloemekraas.
Zij is de wòfdprijs tusse al die wèrdelwòze lóte!
Mar zit ‘t efkes nie echt mee en is sjaas buite speule,
dan oefde nie te blète; ge kom vast nog aon de beurt.
Zörgt ‘r mar vur, da al da sjaaze oe art nie versceurd,
want die zen wòk nie op jín dag gebouwd: Aoke en Keule!
Ja, kaas op sjaas, ‘t is daoglijks wèrk, mar bleft ‘r nie aon ange!
D’r zen ‘r, die ‘t leuteg vinne; aandre slaon op tilt.
‘t Kan vrjeet mies gaon! Kwek dan nie asof ge wor gevild
en wòk nie, as da sjaaske jou dur aandre wul vervange!...
‘t Kan gebeure, da ge op n’n dag dènkt sjaas te emme.
Da waarmd oe stramme botte op en voeld artstikke góed.
‘t Oud oe wakker, bij de les en wòk nog bij de móed.
Mar sjaas op oewen ouwen dag ken vóetangels en klemme!...
Bij Monda van Diesen gaan de oogjes ook twinkelen bij de herinneringen die het woord ‘sjaans’ bij haar oproept:
‘Beste Jan,
Jao, d’er valt netuurlijk wel het jeen en aander te vertelle over sjaans emme! Vural as ge, as jonke maske, ien de wienkel van oeuw ouwers de klaante moes hellepe.
We verkochte nie aljeen kruijenierswaore, mar ok sigarette en ien de zomer rwoomijs. Da mokte oos pa zellef en hai stong ien de waaie omgeving bekend om z’n lekker ijs.
En daor kwame van euges veul jongelui oep af. Iek kreeg ansichtkaorte van jonge manne die iek nie kende, mar die bai mijn om een eske ( ijsje) gewiest waore. Iek erriener mijn d’er nog jeene die as afzender schreef: den ijscolikker!
En dan waore d’er ok nog veul Belze jongelui, die vur d’r moeder goeij boter kwaome kwope, want die was destijds hier veul goeikwoper.
En, tusse haokskes, edde welles gew’hoord hoe a die moeders de boter mèj over de grens smokkelden? Ze sloege de pakskes boter plat en stoken die tussen d’er soutien! ( oftewel b.h.!) Affijn, van al die jonge manne kon d’er gèn jene mijn bekore, toe d’a de waore Jaocob kwam. En die zèn iek altai trouw gebleve!
En nou em iek diekwels sjaans, mar oep een aandere nanier.’
Het nieuwe woord
M’n schwoonmoeder zaoleger jeette Isa van As. Da d’is ‘n jeele bekende Woosdrechse naom. Toch mot ik bij dieje naom soms denke n’aon ‘t woord ‘assie’, want da zeg ik teege ‘as’.
Me n’emme n’t dikkels oover assie. Dikkels in gezegdes en uitdrukkienge. Denk mar ‘s aon: IJ kom d’ier z’ne n’assie uitkruije.
Mar ok in saomestellienge zoowas assiebak, assiekröske, assieschuif en assiepadje zit ‘t woord ‘assie’.
Welke gedachten roept het woord ‘assie’ bij u op? Onze lezers zijn daar weer razend benieuwd naar. Uw reactie is van harte welkom tot en met dinsdag 25 maart 2025 op het inmiddels overbekende adres: luysterburg01@gmail.com .
