Pim & Co.: Never meet your heroes… soms

HOOGERHEIDE/BILBAO – Gerard Koel maakte vanuit Hoogerheide 33 jaar deel uit van de ’s-werelds grootse wielerronde. Als chauffeur van de NOS-equipe maakte hij het de hoogtijdagen van onder meer Eddy Merckx, Bernard Hinault, Miquel Indurain, Greg Lemond van dichtbij mee en was getuige van de successtory van TI Raleigh. Naast de besturen van de NOS-wagen was de import-Hoogerheidenaar van meer markten thuis. Dorpsgenoot Pim Bruijnzeels (26 inmiddels) neemt anno 2023 opnieuw als AD video-verslaggever in de Tour de France en Tour de Femmes de honneurs waar. Een wekelijks rendez-vous…

Pim: Hey Gerard. En weer een rustdag. Heb je een beetje genoten in de afgelopen week? En kijk eens in je glazen bol, wie staat er volgende week in het geel te Parijs?

Gerard: Jazeker, ik geniet dagelijks met volle teugen. Hoewel we allemaal Vingegaard en Pogacar van tevoren hadden getipt, blijft het gevecht enorm boeiend. Persoonlijk denk ik dat Vingeraard toch aan het langste eind gaat trekken. In het voorbije weekend maakte hij toch de beste indruk op me. Ze geven elkaar niets toe. Pogacar is iets explosiever maar weet vervolgens een demarrage niet verder uit te bouwen. Vingeraard rijdt vervolgens zo gemakkelijk de gaten dicht. En de tijdrit, die toch iets bergop gaat, ligt hem ook beter. Wat denk je zelf?

Pim: Ik deel je mening. Vingegaard kraakt niet. Daarnaast was zijn voorbereiding beter dan die van Pogacar, iets wat in de laatste week doorslaggevend zal zijn. Ik vroeg je vorige week nog naar je mening met betrekking tot de sprintetappes. Kunnen ze je als oud-sprinter bekoren?

Gerard: Met verbazing kijk ik naar de massasprints van tegenwoordig. Nogmaals, ik ben niet van mening dat vroeger alles beter was, maar wel degelijk anders. De manier waarop vandaag de dag naar de finish wordt toegewerkt, daar moet ik enorm aan wennen. Op ruim tien kilometer komen de zogenaamde treintjes op gang en eisen zenuwachtig hun positie op. Vervolgens dendert het hele pak richting de meet en dan komt diegene met ‘lead-out’ als winnaar uit de bus. En dat Is momenteel Philipsen. Had Van der Poel voor bijvoorbeeld Dylan Groenewegen gereden, dan had die ook etappes gewonnen. Als we vroeger met het hele peloton op de finish afkwamen zochten de rappe mannen het in de laatste kilometer gewoon zelf uit. En de beste die won!

Pim: Hoe simpel kan het zijn. Ik ben benieuwd hoeveel Philipsen er nog meer gaat winnen. Jammer dat mannen als Jakobsen en Ewan er niet meer bij zijn. Met Cavendish had ik minder moeite dat hij uitviel. Als jonge gast behoorde hij samen met Contador wel tot mijn zogenaamde wieleridolen. Totdat ik hem mocht interviewen in de voorbije Giro. Ik stelde hem in het Engels een vraag. Toen besloot hij me ‘te pakken’ op een volgens hem niet goed uitgesproken woord, zonder verder inhoudelijk over het wielrennen te hebben. Eikel. Never meet your heroes, zeggen ze wel eens. Wie waren trouwens jouw idolen?

Gerard: Qua uitstraling toch Felice Gimondi. Ik heb hem beter leren kennen toen hij samen met Gerben Karstens in 1973 de Zesdaagse van Grenoble fietste. Ik vormde met René Savary een koppel. Met z’n vieren deelden we die week een kamer. Echt een heel aimabele man. Als idool noem ik Rik van Steenbergen. Na de oorlog fietste hij gedurende twintig jaar een enorme erelijst bij elkaar, waaronder drie keer wereldkampioen op de weg. Ook op de baan genoot ik enorm van hem, ik zag hem wanneer ik de amateurzesdaagsen reed. Toen ik later aan de zijde van Peter Post diens afscheidswedstrijd in Gent mocht opluisteren, vond ik dat ook fantastisch. Heb hem daarna nog ontmoet bij de Amstel Gold Race. Toen had hij een boek voor me meegenomen. Later was ik ook gast op zijn begrafenis.

Pim: Ik begrijp dat ik met ‘idool’ Cavendish wat pech heb gehad dan…gevalletje van een beetje jammer haha. We gaan ons opmaken voor het slotoffensief en dan richting Parijs. 

Spreek je volgende week!