Pim & Co.: Bonte verzameling wieleroutfits

HOOGERHEIDE/BILBAO – Gerard Koel maakte vanuit Hoogerheide 33 jaar deel uit van de ’s-werelds grootse wielerronde. Als chauffeur van de NOS-equipe maakte hij het de hoogtijdagen van onder meer Eddy Merckx, Bernard Hinault, Miquel Indurain, Greg Lemond van dichtbij mee en was getuige van de successtory van TI Raleigh. Naast de besturen van de NOS-wagen was de import-Hoogerheidenaar van meer markten thuis. Dorpsgenoot Pim Bruijnzeels (25) neemt anno 2023 opnieuw als AD video-verslaggever in de Tour de France en Tour de Femmes de honneurs waar. Een wekelijks rendez-vous…

Gerard: Hey Pim, hoe gaat het in Baskenland? Weer een ervaring rijker?

Pim: Kun je wel stellen. Insiders hadden me vooraf gewaarschuwd voor de wielerbeleving in dit deel van Spanje. Niets is minder waar. De supporters dragen ook hier de renners op handen. Samen met collega’s Thijs Zonneveld en Hidde van Warmerdam heb ik ook een klein rondje gefietst. Zelfs wij werden al toegejuicht. Beetje genoten van het eerste weekend?

Gerard: Jazeker. Mooi hoe de aanvallers in de laatste kilometers werden beloond. En hoewel ik vooraf enige scepsis over Tadej Pogacar had, moet ik nu bekennen dat ik onder de indruk ben van de vorm die hij in de eerste dagen etaleerde.

Pim: UAE laat inderdaad al vroeg de spierballen zien. Het openingsweekend was inderdaad niet de opening waar op Jumbo Visma had gehoopt. Ze hebben overigens wel een heel strakke outfit. Mooier dan die van Total Energies bijvoorbeeld. Kunnen de nieuwe uitdossingen je trouwens bekoren?
Gerard: Schei uit, wat een bonte kermis weer. Moet eerst even wennen aan wie nu precies wie is. Neem bijvoorbeeld Astana met hun shirt met allemaal strepen en stippen waar een symbolische betekenis achter schuilt. Tijdens interviews hoor je niet wat er wordt gezegd doordat je eerst alle reclame-uitingen op de shirt in je op moet nemen. Ik houd persoonlijk van rustige shirts met maar één sponsor erop, zoals vroeger die van Molteni, Gazelle of Caballero. Natuurlijk snap ik het commerciële belang erachter wel. Het is tegenwoordig voor slechts één geldschieter onmogelijk om alleen een wielerploeg op de been te houden.

Pim: Een wielerformatie is een onderneming waar inderdaad veel geld in omgaat. En wie betaalt, die bepaalt. Kijk maar de eisen van de nieuwe sponsor voor de groene trui of het rugnummer van de strijdlustigste renner. Alles is aan mode en wensen van de klanten onderhevig. Moet jij als voormalig modekoning toch weten. Heb van mijn beide grootmoeders immers begrepen dat je vroeger van meer markten dan alleen het cyclisme thuis was!

Gerard: Haha, je doelt op Boetiek Zoef! Vanaf 1974 hebben Tineke en ik inderdaad dertig jaar een dameskledingzaak in de Raadhuisstraat gehad. Tineke heette de dames altijd vakkundig welkom, ik bleef op de achtergrond en deed de boekhouding en bemoeide met soms met de inkoop. Op de beurzen en via agenten bepaalden we onze collecties voor het volgende seizoen. Tineke kende als geen ander de smaak van veelal een vaste klantenkring. Daar werd op ingekocht en vervolgens met enthousiasme aan de man, of liever vrouw, gebracht.

Pim: Dus jullie bepaalden wat de West-Brabantse dames droegen? Helemaal helder. Spreken elkaar volgende week!

Gerard: Afgesproken!

“Ik houd persoonlijk van rustige shirts met maar één sponsor erop”