Volluk: Korte broek

Het is nu, dat ik dit schrijf, op het einde van september en nog steeds is het zomers warm. Er worden ook deze maand weer volop warmterecords gebroken. Ja, deze zomer zal ons nog lang heugen met zijn record temperaturen en ook de zo lang aanhoudende droogte. 

Oudere mensen hoor je ook altijd over warme zomers van vroeger, maar dat was dan vooral omdat ze het moesten stellen zonder airco en ventilatoren. En omdat ze altijd maar op de vaste tijden door moesten werken, zonder een hitteprotocol. Ook koelkasten waren nog geen gemeengoed, wel hadden veel mensen nog een grote kelder onder het huis, maar die kon het toch nooit winnen van de moderne koel/vries combinaties.

Wat we ook weer volop zien is dat oud en jong weer in de korte broek loopt, zowel dames als heren. Ik moet zeggen, al ziet het er niet altijd even fraai uit, het beweegt wel heel lekker.
Je ziet ze nu ook in alle modellen, lengtes en kleuren, van sportbroeken tot nette broeken. Ik kwam zelfs een bekende tegen met een vouw erin gestreken, ja in die broek zijn we allemaal gelijk.

Nu was ik zelf de korte broek in mijn jeugdjaren, zo begin 1960, wel gewend. Sterker nog we hadden het hele jaar door een korte broek aan. Het moest al heel koud zijn, wanneer wij in een lange broek naar school gingen. Dat kwam ook omdat als wij een nieuwe lange broek kregen, we deze eerst een hele tijd voor netjes/zondags moesten dragen. 

Bij enig slijtage, meestal op de knieën, mochten wij deze in de week gaan dragen en als er een gat in gevallen was, werd deze verknipt tot korte broek.
Dit was in de tijd dat er na een ongelukje, eerst werd gevraagd: ‘Is je broek toch niet kapot’, pas daarna werden je benen geïnspecteerd.

In die tijd liepen de meisjes van de meidenschool - toen nog streng van de jongensschool gescheiden, zelfs de gebouwen stonden een eind uit elkaar - in een rok of jurkje. Vaak liepen ze ook heel de winter met blote benen, later werd er een lange broek toegestaan, als deze maar zwart was en een elastiek onder de voet had zodat de pijpen niet omhoog konden...

Volwassenen zag je op straat haast nooit in een korte broek, de enige die ik me kan herinneren was de hopman bij de verkenners.
Later, zowat de jaren 1970, kwam de seksuele revolutie op gang en ging iedereen - de vrouwen voorop - de kleding dragen die ze mooi vonden en/of wat lekker draagbaar was.
Vooral op de televisie was te zien dat er in de grote steden flinke veranderingen stonden te gebeuren. Al viel dit bij ons op Halsteren voorlopig nog wel mee.
Ik moet wel toegeven dat onder invloed van de jeugd die ging studeren, en de importbewoners die hier erbij kwamen ook hier heel snel het nieuwe tijdsbeeld zichtbaar werd.

Gelukkig maar, want je moet er deze zomer niet aan denken dat wij ons moesten kleden net als vroeger. De opa’s droegen altijd een lange onderbroek, een hemd en borstrok, daaroverheen stevige werkkleren. Dit alles heel vaak, net als de dames thuis, alles in een donkere kleur, vaak zwart.

Tot de volgende Volluk,
Twan Simons