Het is zoals het is: Zwoele nachten

Met deze temperaturen hoor je het overal: “Zet gewoon lekker alles open, dan waait het vanzelf door.” 

Gewoon… Ik ken mensen die zonder nadenken alle ramen openzetten, de achterdeur op een kier laten en heerlijk slapen met een frisse bries door het huis. Sommigen durven zelfs de voordeur open te laten voor extra tocht. Ik bewonder dat maar ik kan het niet. Jaren geleden is er bij mij twee keer ingebroken. Inmiddels ligt dat ver achter me, maar gek genoeg blijft zoiets ergens in je hoofd zitten. Overdag denk ik er niet aan. Totdat het donker wordt. Dan krijgt elk geluid ineens een eigen verhaal. Een tik tegen het raam? Een schaduw in de tuin? Je fantasie doet de rest. Sinds we een grote waakhond hebben, slaap ik een stuk rustiger. Hij hoort alles eerder dan ik en ik vermoed dat een ongenode gast liever een huisje verder zoekt. Dat geeft vertrouwen. Maar toch… Mijn slaapkamerraam blijft ’s nachts dicht. Gelukkig heb ik een airco. Geen slapeloze nachten, geen klam kussen en geen ventilator die klinkt alsof er een Boeing opstijgt. Maar eerlijk? Ook zonder airco zou dat raam waarschijnlijk dicht blijven. Want hoe warm het ook is, mijn gevoel van veiligheid wint het nog steeds van een verkoelend briesje. En toch vraag ik me af…Ben ik de enige die liever een paar graden warmer slaapt dan het risico neemt? Of gooien jullie met een gerust hart alles open zodra de zon onder is? Ik ben benieuwd. Misschien durf ik het ooit nog eens. Maar vannacht… blijft dat raam gewoon dicht.

Ankie Stuijts