Ongekend hoog niveau in jacht op dagzeges
AlgemeenHOOGERHEIDE – Ook de tweede tourweek zat weer boordevol spanning en sensatie. Overweldigend is de suprematie waarmee UAE haar kopman naar diens vijfde tourzege loodst. De sprintelite deed van zich spreken, klassementsrenners vechten om de ereplaatsen. Na Jonas Vingegaard ruimde ook Florian Lipowitz het veld na een ongelukkige val. Ingrediënten voor een turbulent verloop van het Primera Niels van Elzakker Tourspel.
De concurrentie is moordend, louter goed is in veel gevallen lang niet voldoende. Het geel schiet van links naar rechts!
Na de eerste rustdag vormde op dinsdag 14 juli de etappe Aurillac-Le Lioran de uitdaging van het peloton. Tadej Pogacar liet op notabene Quatorze Juillet andermaal iedereen zijn achterkant zien. Het tourspel werd opgeschrikt door een enorm hoge score van 142 punten op naam van Kevin Verboven en Yvo van Dorst. Ook John Kerstens baarde, als HTVWB-tourdirecteur in ruste, opzien door zich als volgende lijsaanvoerder in het geel te hijsen.
De dag erop verraste een oplettende Søren Wærenskjold in Nevers de gehele sprintelite. Kassa voor dagzegewinnaar Marijn Schot (126 pnt) die Pim Bruijnzeels een puntje voorbleef.
Zwagers
Donderdag 16 juli vormde de laatste kans voor de sprinters. De finale in Chalon-sur-Saône werd ontsierd door een zware valpartij van Fernando Gaviria, waardoor meerdere sprinters tegen het asfalt gingen. Het was opnieuw Tim Merlier die te snel was voor een gehinderde Olav Kooij en daarmee zijn hattrick alsnog voltooide. Rien Matthijssen scoorde 134 punten. Evenveel als de samenwerkende zagers Jules Theuns & René Schot. De succesvolle tandem staat al vele edities tourspel borg voor etappewinst en ereplaatsen. Ook anno 2026 is dit niet anders, chapeau.
Yvo van Dorst keerde als primus inter pares terug aan het front. Agnes Geerdink-Damen mocht op grond van 92 punten op vrijdag in Belfort victorie kraaien. Ze had hier de hulp van Mauro Schmid voor nodig. In een sprint-à-deux bleek de Zwitser de snelste en zo won hij de eerste Touretappe uit zijn carrière.
Op zaterdag 18 juli reed men van Mulhouse naar Le Markstein. Opnieuw boog de volledige concurrentie het hoofd voor Tadej Pogacar. Ook de resterende top-10 renners vormde geen verrassing voor maar liefst 21 deelnemers die tezamen met 142 punten als eerste het wiel over de meet drukte: Stifke van Ier Eddut, José Oerlemans, Mandy de Weert, Guido van Duijn, Cees Raats, John Verhoeven, Anne Alting Siberg, Tonnie Groffen, Martijn & Sander Oerlemans, Henny van der Lee, Rien Matthijssen, Eddy van Loon, Wim Jacobs, Frank Oosterom, Rogier Geerdink, Petra Clarijs, Rien Brans, Joey van Hooijdonk, Daan Verresen, Sjaak van den Berg, Rinko van der Wijst. Frank Oosterom kroonde zich als nieuwe tussenpaus.
Charmant
Over de bergetappe naar Plateau de Solaison bestaan twijfels, kon of wilde de wereldkampioen niet. Remco Evenepoel nam op zondag zijn kans waar en klopte zowel Pogacar als ook diens teamgenoot Del Toro. Rien de Weert tikte de 137 punten aan en greep solo de dagzege. De tourspel kreeg in de charmante Chantal van de Klundert wederom gele prima donna. Na de rustdag deed ze alweer afstand van het tricot ten faveure van Rinko van der Wijst. Voor de 26 kilometer te Thonon-les-Bains beschikte Marloes Alting Siberg en ook wederom Rien de Weert over de juiste selectie. Gedeelde winst met 130 punten.
Wie mag zich op zondag 26 juli tourspelwinnaar, opvolger van Leon en Frank Verbraecken en nieuwe eigenaar van de Sirocco-fiets weten?
Slotakkoord
Veel valt of staat met de dubbelslag te Alpe D’Huez en natuurlijk het slotakkoord te Parijs, alwaar opnieuw de passage over de Montmartre het verschil tussen winst en verlies kan betekenen. En waar menigeen hoopt op een laatste huzarenstukje van Mathieu van der Poel. Voor de wielerfamilie zou het een verbetering van de prestatie van vader Adrie betekenen. Als aankomende topper sprintte hij in 1982 op de Champs-Elysées achter eindwinnaar Bernard Hinault naar verdienstelijk tweede plaats!
Passage over Montmartre kan verschil tussen winst en verlies betekenen
