Tondersteboove
AlgemeenBewaore (het woord van de vorige keer)
Onze Etten-Leurse dichter Toine Nooijens krijgt weer als eerste het woord:
GOD, BEWAOR ME!...
‘t Leek mijn bèst ‘n goei idee om nou ‘s te begiene
mee iets, wad iederjin zou motte dóen, op z’nnen tijd.
Dad is om, at da kan, oe rust en kalmte te bewaore.
Da klienkt zo simpel, mar oe dikkels zen we die nie kwijt?
En amme da dan, zoa ‘t wòrt, góed durgenóme emme,
bekijke we da woord “bewaore” mee ‘n schèrpe blik.
Want wulde spulle spaore, motte die toch wòk bewaore.
Dus spaore is ‘n soort bewaore, zeg mar. Da vin ik!
Kom, lotte we ós ‘s verkasse nor ‘n ver verleeje,
nor schóle dur de nonnekes benond, zoveul geroemd.
Vur ós waar de bewaorschóól ‘t begien van al ós ljeere.
Ge wit wel: In de volksmond dikkels “kakscholtje” genoemd!
G’è soms van die pepiere, vol mee geime infermaossie.
In aande van n’ slechterik bezörge die onheil.
Ge mot ‘r rap vanaf, dus lot ‘n vriend ze mar bewaore.
“En rok ze asteblief nie kwijt, want dan gao ‘k vur de bijl”!
“Zeg, da’s ‘n lekker stuk gebak om nou soldaot te maoke”.
“Ik wit: Ge zè n’ lekkerbek, mar ou oe gemak.
We emme ommes pas nog geete en da mot jist zakke.
Daor blefde dus vanaf, want da bewaore me vur strak”.
“Ik em ier nog wa spulle, mam, die ik nou nie kan plekke”.
Verbaosd ziede uuveul en zucht dan: “Zet mar in de gang”.
“’t Is mar vur ‘n tedje, toddad ik ‘t ammel kwijt kan”.
“Oké”, zegde. Ge wit wel beter. ‘t Is vur leeveslang!
Zo stelt da woord “bewaore” jil wa vur dus in ós leeve.
Meschient bewaorde gij iets kosbaors of ‘n grwòte schat;
‘n vrjeet mysterie; soms ‘n slecht geweete… “God, bewaor me”!
Ge wit ‘t pas, wannjeer ge zoiets zelf bij d’aand è gad!
Ook Richard Musters voelt zich nogal aangesproken door het woord van deze keer. Lees maar:
Ja Jan, nouw edde un woord uitgekoze wor. Want bewaore, da kan iek. Trugzoeke das wir un aander ver’aol. Agge net as mèèn in un uis woont meej n’un zolder, dan edde veus te veul plak. En wa doe de dan? Ge zet alles mar op zolder, want weggooie das zonde.
Ut waor op un gegeeve moment zo aarrug datter nog mar un klein padje waor bij mèèn op zolder waor dagge kon ljoope. Verders stong alles vol meej spulle. D’r waore dooze bij die stonge daor al mjeer as 10 jaore zonder dasse ooit open waore gewiest. Mar weggooie das zonde, want ut eej allemaol wèèrde. Vör mèèn dan toch. Vör un aander niej wor.
Toen zen iek es gaon ruime op zolder meej de gedachte da iek iemand aanders zen. Wa zou un aander bewaore en wa zou tie weggooie? Iek kan oew zegge dagge dan jil veul weg kunt gooie wor. Waant wa gij allemaol bewaord omda ut zo waordevol ies, da eej vör un aander niks ginne waorde en die zjaart da zo de container in.
Nouw em iek nog veul op zolder staon wor. Spulle die ge alleenig gebrukt agge un feesje gift. Nouw doen iek da mar jins in de twei, drie jaore, dus die spulle worre nie veul gebrukt. Mar ja, iek em ze en waarom zou iek die nouw weggooie agge ze straks mot gaon uure of leene bij un aander? En iek em toch plak zat op m’n zolder naor die groote opruiming. Alleenig staot er stillekus aon wir zoeveul spulle op m’n zolder da ut wir aerig vol begint te geraoke. Toch mar wir es un opruimrondje ouwe om de zaak wir wa leeg te maoke.
Wij wensen Richard natuurlijk veel succes en ook sterkte bij zijn nieuwe poging om een opgeruimde zolder te krijgen. En wij zijn natuurlijk ook benieuwd wat er daarna weer gaat gebeuren.
Het nieuwe woord
Ge kun d’erreges van tondersteboove zèèn. Ge kun d’iets tondersteboove vastouwe. Iets kan tondersteboove valle.
Wij zijn benieuwd, welke gebeurtenissen en belevenissen in uw herinnering (of uw fantasie) opkomen bij het nieuwe woord. Stuur ze op naar luysterburg01@gmail.com. Oudoe!
