Kampioen Tom van Oers verrast met huldiging

HOOGERHEIDE – Het was altijd al zijn droom: ooit zelf op de Wall of Fame hangen. Donderdagochtend kwam die droom onverwacht uit voor de 16-jarige Tom van Oers. Met een smoesje werd hij naar het gemeentehuis gelokt. Terwijl hij nog nietsvermoedend bij de Wall of Fame stond, grapte hij tegen zijn moeder: “Nou hang ik er nog steeds niet tussen.” Even later viel in de raadszaal het kwartje: Tom werd daar feestelijk gehuldigd als Nederlands kampioen tafeltennis in de tweede jeugdklasse.

Samen met zijn ouders, broer Thimo en zijn trainers werd Tom warm ontvangen door burgemeester Steven Adriaansen en sportwethouder Reinier Schuurbiers. Onder het genot van koffie en gebak werd stilgestaan bij zijn bijzondere prestatie. “We zijn er als gemeente trots op dat we weer een Nederlands kampioen in ons midden hebben”, sprak de burgemeester. Dat Tom uiteindelijk de nationale titel pakte, was allesbehalve vanzelfsprekend. Via de regionale competitie wist hij zich als derde te plaatsen. Alleen de nummers één en twee waren direct verzekerd van deelname, maar ook Tom wist zich alsnog te plaatsen voor het NK in Zwolle.  “Mijn doel was om de halve finale te halen, omdat ik vorig jaar in de kwartfinale strandde”, vertelt Tom. “Ik wilde een stapje verder, maar dat stapje werd iets groter.” In de finale versloeg hij een geduchte tegenstander.

Opvallend is dat Tom niet uit een tafeltennisomgeving komt. Enkele jaren geleden verruilde hij het voetbalveld voor de tafeltennistafel – een keuze die uitstekend uitpakte. Sinds de coronaperiode is hij steeds fanatieker gaan trainen en staat hij inmiddels drie keer per week in de zaal.

Thuis wordt er volop geoefend, mede dankzij een tafel in de veranda. Daar slaat hij bijna dagelijks een balletje met zijn broer en vader, die ook lid zijn van Hotak ’68. Zijn broer speelt bovendien in hetzelfde team als Tom. “Tafeltennis is nooit hetzelfde”, zegt Tom enthousiast. “Het hangt af van je tegenstander en je maakt er ook veel vrienden. Eigenlijk is alles leuk.” Over stoppen denkt hij voorlopig niet na. Lachend: “Tot mijn dood.”

Ook zijn trainers zijn zichtbaar trots. Trainer Ton Kommers roemt vooral zijn leergierigheid: “Hij luistert goed en pakt dingen snel op. Dat is echt een kwaliteit.” Trainer Adriënne Suijkerbuijk, die Tom bij vrijwel alle kampioenschappen en toernooien begeleidt en ook aanwezig was in Zwolle, vult aan: “Zijn fanatisme en gedrevenheid brengen hem de overwinningen. Het is extra bijzonder dat hij als reserve mocht meedoen en dan kampioen wordt.” De ontlading was groot toen Tom de titel binnensleepte. Zowel zijn trainer als zijn moeder hielden het niet droog. “Het is zo mooi om te zien dat hij gewonnen heeft”, vertelt zijn moeder. “Dan besef je waar hij het allemaal voor gedaan heeft.” Tom blijft zich volop ontwikkelen in de sport. Hij speelt verder bij de jeugd, maar maakt daarnaast ook de stap naar de senioren. 

Na alle felicitaties, bloemen en cadeaus volgde de officiële foto voor op de vernieuwde Wall of Fame in het gemeentehuis, precies waar Tom altijd al wilde hangen, tussen andere kampioenen.

Met zijn titel én deze huldiging schrijft hij niet alleen sportgeschiedenis, maar ook een stukje gemeentelijke geschiedenis. Een prachtige beloning voor jaren van inzet en doorzettingsvermogen. Zoals hij zelf nuchter afsluit: “Het is mooi dat hard werken toch iets oplevert.”