“Ik ben nog niet klaar”

HOOGERHEIDE - Een wethoudersperiode die de kroon op zijn politieke werk had moeten worden werd vooral turbulent en complex. Hoewel hij met zijn 69 jaar en een kwarteeuw politieke ervaring ook zou kunnen kiezen voor meer vrije tijd doet Rainier Schuurbiers het tegenovergestelde. Hij gaat door: “ik ben nog niet klaar”.

“De tijd gaat snel”, concludeert Rainier Schuurbiers thuis aan zijn keukentafel, op een steenworp afstand van zijn wethouders bureau in het gemeentehuis. Met “bouw” en “volkshuisvesting” in zijn portefeuille worstelde hij daar de afgelopen jaren met bijna onmogelijke stikstofregels. Met zijn professionele achtergrond in de bouwsector ontpopte Schuurbiers zich al snel tot één van de grootste en meest gerespecteerde stikstofkenners binnen het Nederlandse gemeentelandschap, zelfs hij kon niets dan machteloos toezien hoe de Nederlandse regels en rechtspraak de bouw in zijn gemeente volledig lamlegden.

“Onze kabinetten hebben verzuimd om adequate regels op te stellen en hebben Nederland doelen opgelegd die compleet onhaalbaar zijn”, zegt Schuurbiers, “van alle Nederlandse gemeentes heeft Woensdrecht er misschien wel het meeste last van, vanwege onze ligging nabij de grens, tegen het Antwerpse havengebied, middenin Natura 2000-gebied en met een luchtmachtbasis op ons grondgebied die graag wil -en móet- uitbreiden. En hoewel we in Den Haag worden gehoord verandert er vooralsnog niets. Op 17 december 2024 presenteerden we onze woningbouwplanning voor de bouw van 650 woningen in 2025 en 2026, maar op 18 december - één dag later - deed de Raad van State een uitspraak die de regels voor intern salderen ineens véél strenger maakten. Van de ene op de andere dag stonden we met de rug tegen de muur en konden we niet anders dan héél goed zoeken naar wat nog wel kon. Nog amper 150 woningen, zo blijkt.”

Door dossiers en bestemmingsplannen met een vergrootglas te bestuderen vond Schuurbiers af en toe licht aan het einde van de tunnel. Via Frank Meerkerk, eigenaar van het Putse recreatiepark Hazeduinen kwam hij in contact met Michael van Hoorne, die zijn interesse om een Woezel & Pip- park te beginnen op het voormalige vakantiepark Familyland niet onder stoelen of banken stak. Schuurbiers zag de kansen -publiciteit, toeristenbelasting, dagrecreatie en de oplossing voor een arbeidsmigrantenprobleem- en deed alles om ervoor te zorgen dat Van Hoorne en Woezel & Pip naar Hoogerheide kwamen.

“Toen ik dit voor de eerste keer in het college meldde keken mijn collega’s me aan alsof ik een sprookje vertelde”, lacht hij, “en om het te realiseren daarvoor moest ik het bestemmingsplan zo ongeveer uit mijn hoofd leren zodat we tot op de komma precies wisten wat er kon en niet kon. Dat Woezel en Pip en de Tovertuin nu naar Hoogerheide komen is voor mij een waar sprookje! Zo winnen we een voor onze gemeente erg toeristische trekpleister, waar onze lokale economie zeker beter van wordt! Woensdrecht komt weer mooier op de kaart. Wanneer het park eind maart de deuren opent knip ik het lintje door, één van de mooiste handelingen die ik ooit heb mogen verrichten, een grote eer.”

De publieke aanval op zijn integriteit, die halverwege 2024 werd ingezet toen Omroep Brabant werd getipt over vermeend wangedrag van Schuurbiers bij een oude werkgever, deed Schuurbiers veel pijn, zeker omdat mogelijk belastende informatie ook werd bezorgd aan alle Woensdrechtse raadsfracties. Een onderzoek bracht aan het licht dat hem hooguit wat naïviteit, maar zeker geen gebrek aan integriteit kon worden verweten, dus bleef Schuurbiers aan. “Dat was een heel zware periode, zo’n aantijging komt als een donderslag bij heldere hemel, je kunt je niet verdedigen”, zegt hij, “het besef waar deze aantijging vandaan komt maakt het voor mij onbegrijpelijk. Ik heb mijn rug rechtgehouden en denk vooral terug aan alle steun die ik heb mogen ontvangen. Honderden appjes, tientallen kaarten, bloemen, noem maar op. Daar ben ik heel dankbaar voor, dus ik ga er weer tegenaan.”

Schuurbiers verheugt zich op de komende verkiezingen: “Politiek is een deel van mijn leven geworden en sta graag klaar voor iedereen. Of het nu een vereniging is, een particulier of een bedrijf, ik heb een luisterend oor en help deze mensen graag verder. Ik bruis nog van de ambitie en vind dat mijn werk nog niet af is. Daarom sta ik als nummer 3 op de lijst en ga ik weer voor een volgende periode zodat ik wederom iets kan betekenen voor onze inwoners met alle kennis en ervaring die ik inmiddels heb opgebouwd. Als de kiezer het wil natuurlijk, want verkiezingen blijven spannend. Maar die spanning ben ik al gewend sinds ik een jong ventje was en mijn vader zich opnieuw verkiesbaar stelde. Ik hou van die gezonde spanning.”

Na de verkiezingen wil Schuurbiers als vanouds aan de slag. Hij stelt dat iedereen een dak boven zijn hoofd verdient, en dat er dus nog veel werk te doen is om te zorgen dat er weer gebouwd kan worden in de gemeente Woensdrecht: “Als eerste staat op de planning om pré- mantelzorgwoningen en familiewoningen vergunningsvrij te maken. Hier kunnen we een behoorlijk aantal bewoners mee helpen”, zegt hij, “Daarnaast maken wij het eenvoudiger om een vergunning te verlenen voor een verbouwing, de aanleg van een oprit of het kappen van een boom. De laatste 4 jaar hebben we bovendien als gemeente mooie financiële resultaten behaald. Het wordt tijd om dit geld te besteden. Het verbeteren van het onderhoud aan ons openbaar groen, wegen en het verfraaien hiervan staat hoog op mijn lijstje.”