Afbeelding

Lintje voor de trots van Hoogerwaard

Algemeen

HOOGERHEIDE – Met haar 96 jaar is Riet van Ginneken de meest bijzondere vrijwilliger – en de grote trots - van verpleeghuis Hoogerwaard. Al 25 jaar helpt ze er de “oude mensen” – van wie ze zelf bijna de oudste is – in de overtuiging dat je goed moet zijn voor een ander zolang je dat kunt. Haar instelling en inspanningen werden beloond met een lintje, dat ze nooit had verwacht.

Dat Riet van Ginneken geen doorsnee oude dame is kun je rustig stellen. Wie haar naasten spreekt hoort dat ze nog steeds op zichzelf woont, tot voor kort nog op de fiets boodschappen deed, nog maar een paar jaar geleden stopte met autorijden en dat ze mentaal nog vlijmscherp is: ze volgt het nieuws, ze kijkt naar de Ronde van Vlaanderen en als haar dochter met de camper op vakantie is volgt ze de reis op Google Maps tot in detail, zodat ze haar desnoods de weg kan wijzen naar de dichtstbijzijnde supermarkt.

Fanatisme

Nadat ze jarenlang een winkel in huishoudelijke artikelen had in de Raadhuisstraat werd ze 25 jaar geleden vrijwilliger in zorgcentrum Heideduin. Ze verhuisde mee naar het vorig jaar geopende verpleeghuis Hoogerwaard, waar ze zich nagenoeg onmisbaar wist te maken en waar ze nog altijd drie keer in de week aanwezig is om de helpende hand te bieden. Het team van Hoogerwaard prijst haar om haar fanatisme in bijvoorbeeld sjoelcompetities en de beweeggroep, haar luisterend oor en de manier waarop ze haar “benen onder haar gat vandaan” loopt om het de bewoners naar de zin te maken: “Omdat je iedereen kent en vol zit met verhalen over vroeger breng je een stukje Hoogerheide binnen deze muren en dat vinden onze bewoners heel fijn. Je bent van onschatbare waarde.”

Bijzonder

Riet hoort het tevreden aan, maar is wel verbaasd als ze ineens de burgemeester ziet binnenstappen in gezelschap van wethouders Thierry de Heer en Rainier Schuurbiers, die ook nog eens haar neefje is. Ook de burgemeester prijst haar de hemel in en stelt dat ze een bijzondere vrouw is waar hij trots op is. Als hij haar vertelt dat het Koning Willem-Alexander heeft behaagd om haar te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau valt Riet bijna van haar stoel: “Wat maken ze me nou klaar? Dát had ik niet verwacht!” 

Lees verder op pagina 2.

Haar tomeloze inzet komt niet voort uit een zucht naar herkenning, vertelt Riet zelf: “Ik heb gewoon geleerd dat je andere mensen moet helpen, en dat anderen goed zijn voor jou als je goed bent voor hen. Ik help die oude mensen graag, en zolang ik het kan blijf ik het doen”, zegt ze vastbesloten. “Dat ik nu een onderscheiding krijg komt onverwacht, maar ik ben er natuurlijk wel trots op. En ik ga door. Af en toe heb ik wat kleine, lichamelijke probleempjes, maar er zijn ergere dingen. De mensen hier hebben me nodig, dus ga ik door.”

Afbeelding