Potje kaarten

Als klein kind was het bij ons op zondag vaste prik: kaarten! Zodra we het avondeten achter de kiezen hadden kwamen de kaarten op tafel. En dat ging er best pittig aan toe. Ik werd als 8-jarige niet gespaard tijdens deze gokpartijen. Ik praat dan over pokeren, 21-en en jokeren. Oké, het ging met stuivers, maar dat kon aardig oplopen. Je had op een avondje al snel 30 gulden verdiend. Het was dus ook een mooie kans om het zakgeld wat aan te vullen. En dat maakte mij alleen nog maar fanatieker. Heel de familie zat dan verhit aan tafel. Oma, die dacht dat wij niet zagen dat ze stiekem vals speelde en opa, die in het heetst van de strijd wel eens zijn kaarten boos op tafel gooide. Eigenlijk geen tafereel voor een kind maar toen waren de tijden echt anders. Kaarten leerde je echt al op jonge leeftijd. En ik was goed getraind. Schudden doe ik nog steeds met een enorme snelheid en het tellen van kaarten ben ik nog steeds niet verleerd. Nog steeds word ik enthousiast van een potje ouderwets kaarten. En deze week ben ik uitgenodigd om een avondje mijn geluk te proeven in het casino. Mocht ik nu echt de smaak te pakken krijgen en jullie mij volgende week niet meer op deze plek zien, dan weet je waar je me kunt vinden. Viva Las Vegas!

Ankie Stuijts