Niels Adriaansen versus Niels Adriaansen

HOOGERHEIDE/WOENSDRECHT – Vroeger was niet alles beter, het was gewoon anders. Tijden veranderen, ook in het regionale voetbal. Verhoudingen verschuiven, reputaties sneuvelen. Wie eind vorige eeuw had verkondigd dat het toonaangevende METO ooit de evenknie van ‘klein broertje’ WVV’67 zou zijn, die had op een hoop ongeloof mogen rekenen. Anno 2025-2026 gelden er andere wetten. De Vierde Klasse is het podium waarop de ‘greenblackarmy’ al jaren met verve acteert en zich ‘Woensdrechts Beste’ mag weten. Na twee seizoenen afwezigheid sloot ook METO vanuit de kelder van het amateur voetbal op hetzelfde niveau weer aan. Zondag 10 mei wordt de derby tussen beide kerkdorpen in ere hersteld!

METO-WVV’67 doet er nog toe. De teams kunnen in het zicht van de haven de punten nog goed gebruiken. Thuisploeg METO beleefde een erbarmelijk slecht weerzien met de Vierde Klasse en bokste het gehele seizoen op tegen de averij opgelopen in de eerste vier verloren duels. Met wisselend succes wist de formatie van de vertrekkende coach Joey Verhoeven naar een zesde plaats op te klimmen en heeft aan nog slechts één puntje voldoende om zich helemaal veilig te stellen. WVV’67 staat met vier punten meer een plaats hoger op de ranglijst doch heeft nog zicht op een ticket richting de Derde Klasse. Driepunters blijven derhalve vereist!

De derby is hiermee qua belang geduid. Alle ruimte voor een strijd met open vizier, daar er sowieso al jaren geen geheimen meer zijn. De spelers zijn op allerlei manieren met elkaar verbonden. Bij WVV’67 lopen tal van oud-roodwitblauw gedienden rond, vakanties worden gedeeld, onderling muziek gemaakt. En zondag worden aloude familiebanden aangehaald. Oftewel Niels Adriaansen versus Niels Adriaansen.

Adrianus

“WVV-verdediger Tomlin Smits is een achterneef van me, dat weet ik. Maar dat Niels ook familie is niet, daar heb ik nooit iets over gehoord. Ik ken hem natuurlijk wel. Immers, jaren terug werd ik eens, per abuis, aan de WVV-groepsapp toegevoegd. Ik groette iedereen. Een half uur later was ik er al uitgeknikkerd”, lacht Niels Adriaansen (METO). De 29-jarige verdediger is bezig aan zijn twaalfde en mogelijk laatste seizoen in de hoofdmacht. “Bij aanvang van dit seizoen heb ik dit inderdaad gezegd. Ik ben met METO gedegradeerd en ook gepromoveerd. Heb me na een hele zware knieblessure weten terug te knokken en dacht toen dat het misschien wel mooi was geweest. Als linksback continu de duels te moeten opzoeken, daar was ik huiverig voor. Dit jaar ben ik echter in het hart van de verdediging terecht gekomen, wat iets minder risico’s oplevert. Ik ben er echter nog niet over uit en maak eerst het seizoen maar eens af.” 

Daar ook Niels Adriaansen (WVV’67) de directe familielijn vreemd is, wordt de stamboom op tafel gelegd. In 1821 ziet ene Adrianus Adriaansen in Ossendrecht het levenslicht en huwt niet veel later Johanna van Opdorp. Hun zoon Petrus (1856) is de stamoudste alwaar Niels (WVV’67) inmiddels vijf generaties van verwijderd is. Broer Jacobus (1859) zorgt voor talrijke nakomelingen alwaar Niels (METO) zijn achter-achterkleinzoon is. 

Gouden schoen

Niels Adriaansen (WVV’67) is als inwoner van Ossendrecht dus terug bij af. Na zijn jeugdjaren in dienst van ODIO besluit hij toch zijn voetbalheil iets verderop bij WVV’67 te zoeken. “Ik speelde bij ODIO vaak met oudere teamgenootjes. Toen ik 15 jaar was kreeg ik de kans om bij WVV’67, dat iets hoger speelde, aan te sluiten. De club was binnen de familie sowieso geen onbekend terrein voor me”. 

Niels Adriaansen (WVV’67) is zoon van voormalig WVV’67-coryfee Peter Adriaansen. De spits die samen met broers Arjan en Corné, eind vorig eeuw furore maakte. Vader Peter kroonde zich zelfs tweemaal (1996-1997 en 1998-1999) tot topscorer van de gemeente. “Iets wat ik al lang heb moeten aanhoren en waar hij nog steeds terecht trots op is.” 

De 21-jarige aan de Universiteit Wageningen afgestudeerde plantenwetenschapper debuteerde op 13 september 2020 (BSC, 3-0) onder Gerard Lazarom in het eerste elftal. Het volgende seizoen kwam hij tot nog eens drie invalbeurten voordat het lang stil werd. 

“Corona en drie jaar op kamers zetten het voetbal voor mij op een laag pitje. In aanloop naar dit seizoen trainde ik al mee en vanaf de winterstop ben ik weer volledig terug van weggeweest.”

Trainer Jaimy van Wortel gunde de linksbuiten inmiddels een basisplaats tegen Hontenisse, verder kwam hij tweemaal als wisselspeler binnen de lijnen. Inclusief de vier duels als tiener overlegt hij opzienbarende statistieken. Alle wedstrijden werden winnend afgesloten. 

Connectie

Niels Adriaansen (METO): ”Oei, dat zijn tenminste cijfers. Tijd om daarin verandering te brengen. Feit is wel dat WVV’67 een goed elftal heeft. Spelen net iets volwassener dan wij, dat zag je ook in de heenwedstrijd in Woensdrecht (3-1). Aan een openlijke prognose waag ik me niet. Kan thuis, waar ik met een van de fanatieke WVV-dames onder een dak leef, alleen maar tegen me worden gebruikt. En verder wil ik de Natte Dweil-connectie met tal van WVV’ers niet al te veel uitdagen. Hou het maar op een spannende pot!” En Niels Adriaansen (WVV’67) knipoogt tot slot: ”De winst blijft hoe dan ook binnen de familie!”