Uitverkoop

Onrustig word ik ervan, van die uitverkoop. Ben ik vers verheugd over mijn recent aangeschafte zomerse outfits, had ik vanaf vandaag serieuze korting op diezelfde outfits kunnen krijgen! Het is een mix van domheid en ontevredenheid die ik voel als ik globaal uitreken hoeveel ik te veel heb betaald. De uitverkoop en ik snappen elkaar niet. Dat komt omdat we qua behoeftes niet gelijklopen. Ten eerste is de soort kleding die ik op dat moment nodig heb nooit op dat moment in de uitverkoop. Tegen de tijd dat er bikini’s met korting zijn, ben ik al in de zon geweest. Ook zijn de meest gangbare maten altijd uitverkocht. Heel groot of heel klein zijn de overblijvers. Dus kopen we te klein, met de afspraak: “Daar ga ik nog voor afvallen”. En de grootste mismatch tussen de uitverkoop en mij: ik vind die sales-chaos in de winkels niet fijn. Sommige winkels zien eruit als een puberkamer, waar vlak voor het stappen alles uit de kast is gehaald. Letterlijk. Maar als ik eerlijk ben, dan is het uiteindelijk toch zo dat als je iets heel, heel, heel graag wilt hebben, de prijs er net iets minder toe doet. En dat geeft weer rust in alle onrust…

Ankie Stuijts