Ankie’s advies

Ik las dat er in Nederland ruim 100.000 coaches zijn, 100.000!
Dit omdat iedereen zich al snel coach mag noemen. Het is een vrij beroep en momenteel erg hip. We hebben dus een overschot aan coaches. En dan praat ik niet over coaches die patiënten door een oncoloog krijgen toegewezen. Maar over de coaches die jou een beter leven bieden in zo kort mogelijke tijd maar vooral een beter leven op zijn eigen bankrekening. Het is natuurlijk een kwestie van vraag en aanbod. Stel dat iemand mij opbelt en zegt: “Volgens mij kun je me helpen bij...” en dan komt er iets waarbij ik hulp kan bieden. Niet bij het verven van een muurtje of het korter maken van een broek. Nee, iets anders, een probleem, een oplossing. Als ik hulp bied, mag ik mezelf dan coach noemen of moet ik eerst snel een diploma halen? De kwestie interesseert me want waarom zijn er zoveel coaches in Nederland? Het zegt volgens mij meer over de psychische staat van het land dan over de kwaliteiten van al die coaches. Net zoals het me interesseert waarom het steeds minder mensen lukt van alles zelf op te lossen. Soms gaan mensen te ver en te diep. Stel dat ik op mijn voordeur een stijlvol bord hang met daarop: ‘Ankie’s advies. Voor een duidelijke oplossing. Vrije inloop tussen 10 en 11 uur.’

Wat zou er dan gebeuren?

Ankie Stuijts