Dialect: Uitgaon 2

Toine Nooijens vergelijkt in een kort gedichtje het uitgaan van vroeger met een kaars:

UITGAON…

‘n Kès leek steeds ós uitgaon, in da stoffeg, grijs verleeje.

We braandde fel, vol energie; de leut waar naovenaant!

We gonge dan mee pit op pad, ‘n jil stel jonge klippels.

Mar alf de naacht waar ‘t mwòi gewiest… Wij ware opgebraand!

Richard Musters heeft zo zijn eigen kijk op dit onderwerp:

‘Net as veul meense ier in de buurt zen wij begonne meej uitgaon in discoteek de Boog in Ostrecht. Achteraf stelde ut allemaol nie zo veul vör wor, mar da waor toen de plek waor dagge moes zèèn. Daorna gienge wij naor keffees in Baarege en Antwaarepe. En zo af en toe gienge wij naor un discoteek of club. Mar discoteeke en clubs zen er niej veul mjeer. Want tegeswoordigs gaon jonge meense nie mjeer naor un keffee of disco. Ze gaon nouw naor festivals en kesèrte. Iek zelluf ok wor, dus iek snap da wel.

Iek em wel wa fjeestjes meejgemokt in Amsterdam die dan tot un uur of 6 in de morrege duurde. Dan konne we de jirste trèèn wir trug naor uis pakke. Of at ut wa vroeger afgelwoope waor dan pakte we un ootel om daor un paor uure te slaope. Nouw wulde natjuurluk staareke verhaole oore over die fjeestjes, mar da gaon iek ier niej vertelle wor. Oons moeder leest dees ok allemaol eej. Agge wa ouwer wor dan veraandert ut uitgaon wel. Un jille naacht dörfjeeste da doe de niej zo makkeluk mjeer. Tegeswoordigs vin iek uit eete gaon ok jil leutig, of un avudje naor ut teaoter.

Mar ge wit ut wel wir goe uit te kienen meej oew nieuw woord wor Jan. Fleej jaor oojde ut toen toepassellukke woord meej gaank verzonne vlak vör de Verwendag van Erwonne Leeveskracht en nouw edde uitgaon gepakt. Nouw d’n Teun meej pensioen is gegaon, em iek er mar un mjooi protje van gemaokt vör die meense. Want zoone Verwendag is ok gewjoon uitgaon vör die meense eej. En uitgaon emme ze gedaon wor. Ze emme genoote van de muziek en de optreejes. En natjuurluk van ut lekkere eete bij Non Plus. Dus a gij kommend jaor zo vlak vör de Verwendag wir zo’n toepasseluk woord verzint, dan em iek wir un klèèn welkomsprotje vör die meese. Tot dieje tèèd geniete we nog mar wa van oons eige uitgaon in alle verschillende vorme.’

Ik zal kijken wat ik voor je kan doen, Richard. Maar ik beloof nog niks. Worschouw me mar teege die tèèd.

Ook Yvonne Rijk haalt herinneringen op:

Teegeworrig doen we da nie mjeer. Uitgaon. W’emme ut nog laank vol g’auwe mej de carnaval. Mar oep un gegeeve moment waore wej d’êêniegste meese van oos leeftijd. Toen zen we der ok mar mej gestopt. En iek kan zegge, das al wel enniegte jaore geleeje.

Vroeger deej iek ut geire. Iek was un jaor oef zestien, zeuventien en toen wôôrde n’ iek dagget ien Zaanfliet bij de Martienusoeve altij zo leuk was s’aoterdagsaoves. Daor wou iek ok wel naor toe. Mar oe kwam iek ien Zaanfliet. Wej ooje tuis gennen auto.

Nou wôônde der bei oos oep denoek van de straot nen joenge boer. Zow jeene die a teegeworrig meej zou doen aon “boer zoekt vrouw”.  Iek wies dattie s’aoterdags ok naor Zaanfliet gieng. Iek docht: “ Zow iek durve vraoge oef d’ak mej zijn mej mag rije?”

Oep un gegeeve moment emmiek de stoute schoene aongetrokke en zennek ut gon vraoge. Ej von ut gelijk goed. Ej reej toch mar aljeen. Den jeerst volgende zaoterdag kwam ie mijn netjes oem acht uure on uis oep aole. Iek was best un bietje zeenuwachtieg. We reeje nor Zaanfliet. We waore oep den Aonwas en dan moette toch rechtdeur nor Zaanfliet. Mar ej sloeg daor regsaf de polder ien. Toen wier iek un bietje bang. Iek docht: “Wa gaoter nou gebeure?!”

Ej zeej nieks en reej mar deur. Iek zeej toen mej un beneepe stemmeke: “Lowie, zo rije we tog nie naor Zaanfliet? “

“Neije”, zeej Lowie “mar un bietje weier oep ies er un waaj en daor staon koeie van mijn ien te graoze

en daor gon iek altij jeest efkes naor kijke ak nor Zaanfliet rej.”

Wa was iek oepgeluucht, mar van mijn ooi tie da jeerder meuge zegge.

Mar ien Zaanfliet was ut jeel gezellieg. ‘k zen der nog diekels nor toe gewiest. Daor kwaame toen altij jeel veul Zjeeuwe. Oep nen kjeer emmiek mun eige dur jeen van die Zjeeuwe aon den aok laote slaoge. Toen kwam die mijn altij oep aole.

We gienge ok diekels naor Staampersgat. Da was ok jeel leuk. We gienge dan altij mej un grwoote groep. Jeest wa drienke bej kaffee “Het Hoekske” da was waor nou hotel “De Jonckheere” ies. En dan daornao nor Zaanfliet oef Staampersgat.

Da was nog ies nen mjooie tijd.

‘k Kan nog veul mjeer over uitgaon vertelle, mar mun stuukske ies laank genoeg dus iek stop er mej.’

Ouw d’ok de puublekaosies oover ‘t kommede Brabants boekske in de gaote. Best kaans da g’t leuteg vindt om ok ‘n kirke meej te doen! Tot volgende week!