Jan Luysterburg
Jan Luysterburg

Dialect: nog meer reacties op ‘Plezaant’

Algemeen

Helaas moet ik deze keer beginnen met minder plezaant nieuws. Ik kreeg een berichtje van Ad Borremans, dat hij voorlopig geen stukskes meer inlevert, hoe graag hij dat ook zou willen. Zijn vrouw is ziek en moet allerlei onderzoeken ondergaan. Dus staat zijn hoofd niet naar deze rubriek. Wij hopen natuurlijk allemaal, dat Lia goede uitslagen krijgt en spoedig weer de ‘oude’ is. We wensen hen beiden sterkte en een goede gezondheid.

Richard Musters heeft gelukkig een heel ander verhaal. Maar hij geeft eerst een toelichting:

Hallo Jan,

het was afgelopen dagen zo plezant dat ik maar net op tijd m’n stukje kon schrijven voor je. Die dialect stukjes schrijf ik nu zo’n anderhalf jaar en ik vind het nog steeds erg plezant!

Overigens vind ik het niet alleen plezant om te schrijven, veel mensen vinden het ook plezant om te lezen. Vorige week hadden we de voorbereiding voor de Verwendag van Herwonnen Levenskracht. Omdat vorig jaar de Teun ziek was en niet kon optreden had ik toen mijn openingspraatje in het dialect gedaan. Daags voor onze Verwendag kwam je namelijk met het nieuwe woord ‘Meej gaank’. En dat was met de acute sluiting van de Blauwe Pauw en de snelle omschakeling naar Non Plus toen zeer actueel. Mijn verhaaltje was toen dus ook zo geschreven en ik heb de gasten van de Verwendag toen de primeur gegeven door dat verhaaltje te vertellen in mijn openingswoord. Kennelijk was dat zo goed bevallen dat de vrijwilligers nu al vroegen of ik dat dit jaar weer wilde doen. Blijf dus vooral doorgaan met je plezante rubriek!

Iek zen er zo jinne van ’t soort da plezier eej at aandere ut naor d’r zin emme. Ut mjeeste geniet iek van die kleine dienges. Overlest waor iek bij vriende wa gaon eete en toen kwam jin van die klein manne meej un boekske aon. Of iek da verhaoltje wou vurleeze. Iek denk da iek ut goe ooj gedaon want toen da boekske uit waor kwam d’n aandere al meej un aander boekske aon geljoope.

Wa ok plezaant waor da waor da iek un daggeske naor Amsterdam zen gewiest meej m’n nichje. Die worter kommende week 18 en iek ooj gezeed teege eur da iek meej eur wou gaon eete vurda ze 18 wier. Zij moog ’t restauraant uitkieze. Wa denkte? Kom ze meej un restauraant aon in Amsterdam. Iek zeej teege eur das goe, mar dan maoke we d’r wel un daggeske van wur, waant iek gaon niej alleenug vur da restauraant daor naor toe rije. En da von ze un goei plan. Wanjeer maokte da nou nog meej da un 17 jaorig maske meej zo’n ouwe vent op stap wult gaon? En we emme ut alletwei stik naor oons zin ge’ad dieje dag. Ze waor nog njooit in Amsterdam gewiest en ze eej d’r ooge uit gekeeke. Daor esse wienkels gezien waor ze njooit van ooj ge’oord. Un wienkel meej allenig mar badeendjes. Oe verzinde ut zoude zegge. Mar ze emme ut. Staarker nog, we emme wel vèèf wienkels meej allenigmar badeendjes gezien.

En zo em iek al jil veul plezaante dienges mooge meejmaoke. Iek staon er niej altij bij stil mar meej al die errinneriengen zen iek un jil rèèk iemaand. En zolaank at die kienders van mèèn vriende ut nog leutig viende om meej zo’n ouwe vent op stap te gaon, gaon iek nog veul plezaante dienges meejmaoke!

Ik kom altijd weer ruimte tekort om de bijdrage van Peter Borremans volledig weer te geven. Dus pluk ik er de mooiste bloemetjes weer tussenuit, net als anders:

Plezaant betekent plezierig. 

Het Berregse woord voor pret, plezier is: leut. De vastenavendleuze is: Agge mar leut et. Men vraagt aan elkaar: Edde veul let g’ad?

Een ander Berregs woord voor plezier is: deeg. Plezier maken is: deeg make.

Plezaant is in Berrege: leuteg. Voorbeelden: Ze wul leuteg zijn. ‘n Leutege dweil (een amusante carnavalvierder).

In Halsteren kent men in dit verband het gezegde: De botter gieng tege de zolder (Er werd bovenmatig feest gevierd).

Van Giel van Gastel (Michel de Koning) heeft Peter de uitspraak: Ik zijn nie altij thuis, wor, da zou m’ne baos nie leutig viene.

Een feestelijke uitspraak uit Oost-Brabant: ‘ne krentemik vur m’ne verjaardag, zin Dina, dès mar hallef skai ..., want brood eete ze toch.

Peter vertelt ook altijd iets over zichzelf en dat willen we natuurlijk allemaal graag lezen:

‘Iek kèèk meej plezier trug op mun beste tijde en wedstrijde ien de atletiek. Vroeger op mun waarek bij ut WVS en tiggeswooreg bij Titurel beleef iek schwoone memente. Vekaansies, verjaordaoge, aandere fjeeste, visites en aandere bijjeenkomste waor meese zen, zen ok schwoone mement. Buite beleef iek ok plezaante memente. Mun schooltijd vergeet iek ok niej.’ Dat laatste doet me plezier, Peter!

‘Ach jao, ut leeve mot un fjeest zen, zegge ze. Bij ut fjeeste woort un lach en un traon.’ Tot volgende week!