Ad van Loenhout schrijft boek over havenschilder

HOOGERHEIDE – Dertig jaar geleden kocht Hoogerheidenaar Ad van Loenhout een schilderij van de Overschiese havenschilder Gerrit Wiegman. Het intrigeerde hem, en ruim dertig jaar later presenteerde hij zijn boek over de schilder, dat vanaf nu te bestellen is.

“Heb je een schilderij met bootjes erop?” Die vraag, die Hoogerheidenaar Ad van Loenhout (73) begin jaren ’90 stelde aan een curiosahandelaar zou 30 jaar later leiden tot een boek van zijn hand, over de schilder van het schilderij dat hij van die curiosahandelaar kocht. “Dat schilderij, een gezicht op de haven van Veere van Gerrit Wiegman, sprak me gewoon heel erg aan. Sowieso ben ik altijd al geïnteresseerd geweest in schilderkunst, en vroeger ging ik met mijn ouders op vakantie naar Zeeland om – zoals mijn vader dat zei – te kijken naar “de schepen die voorbij gaan”. Als ik dat schilderij zie voel ik me alsof ik Veere, op de dijk, in zomerse sferen lig te genieten van de schepen. Dat gevoel heb ik nog elke dag als ik er naar kijk. En omdat er eigenlijk niks bekend was over de schilder ging ik op zoek naar informatie. Uiteindelijk is daar een boek uit voortgekomen, over een bescheiden schilder die weliswaar geen Van Gogh of Mondriaan was, maar wel een echte vakman die mooie tijdsbeelden vastlegde.”

Dat Van Loenhout een gepensioneerd politieman en oud-rechercheur is legde hem tijdens het schrijven geen windeieren. Zo ontdekte hij dat een schilderij van Wiegman dat door een Rotterdamse kunstuitleen wordt verhuurd als “zicht op Overschie” eigenlijk een tafereel uit Delfshaven laat zien, en wist hij te achterhalen dat naar alle waarschijnlijkheid Koningin Wilhelmina een schilderij van Gerrit Wiegman zou hebben gekocht. “Dat”, zegt de gepensioneerde rechercheur, “zijn natuurlijk leuke dingen om te ontdekken en dan op te schrijven.”

“Eigenlijk is het heel logisch dat een rechercheur een boek heeft geschreven over mijn opa”, zegt Hans Wiegman. Hij is de kleinzoon van schilder Gerrit Wiegman, die in 1875 werd geboren en in 1964 overleed.

“Mijn grootvader was heel bescheiden, een gesloten man die niet te koop liep met zijn vaardigheden. Daarom was er weinig over hem bekend, tot nu toe dan. Heel eervol dat er een boek over hem is geschreven.” 

Dat vindt ook Frans Wiegman, een andere kleinzoon van de schilder: “Onze grootvader zou apetrots zijn als hij dit wist.”

Lees verder op pagina 2.