Meer dan hulp

Ze komt binnen zonder dat ik nog hoef uit te leggen waar alles staat. Ze kent de weg inmiddels beter dan menig visite. De emmer wordt gevuld, ergens draait een wasmachine en tussendoor is er tijd voor een kop koffie en een praatje. 

Maar ergens tussen het stoffen en dweilen gebeurt iets wat nergens op papier staat: ontzorgen. Voor mij is ze goud waard. Voor veel anderen nog veel meer dan dat. Daar is ze structuur in de week. Het vaste gezicht op dinsdagochtend. Iemand die merkt dat het minder gaat nog voor iemand het uitspreekt. Juist daarom raakt het me als ik hoor hoe hulp steeds vaker wordt afgewezen of ingetrokken. Op papier zal het vast verklaarbaar zijn, maar empathisch gezien gaat er iets mis. Een echtpaar van dik in de tachtig dat het “best nog zelf kan”. Een dochter die naast haar werk probeert bij te springen. Een buurvrouw die tussendoor een doekje door de badkamer haalt. Iedereen doet wat maar niemand houdt het echt vol. En het praatje? Dat verdwijnt als eerste. Natuurlijk snap ik dat regels nodig zijn en dat zorg betaalbaar moet blijven. Maar ergens onderweg lijken we vergeten dat hulp niet alleen gaat over een schoon huis. Het gaat over menselijkheid. Over gezien worden. En over iemand die niet alleen vraagt wat er gedaan moet worden, maar ook hoe het ECHT gaat. En misschien is dat uiteindelijk wel het meest onbetaalbare wat iemand een ander kan geven...

Ankie Stuijts