Punten blijven op De Fortuin

WOENSDRECHT – De derby WVV’67-METO is voorzien van aparte lading. Decennia gold de Woensdrechtse vereniging als het kleine tienerbroertje van de inmiddels uitgevlogen volwassene uit Hoogerheide. METO speelde toonaangevend in de KNVB, WVV zocht zijn heil sinds 1967 in vooral in het afdelingsvoetbal. Na de eeuwwisseling verschoven de verhoudingen en verdween het eens zo duidelijke niveauverschil. WVV’67 ontpopte zich tot stabiele vierdeklasser en mag zich al jaren ‘Woensdrechts Beste’ weten. METO had daar, in de eerste onderlinge twist sinds drie jaar, graag verandering in gebracht. Groenzwart blijft echter de kleur!

Na de promotie van METO werd de confrontatie met WVV’67 in ere hersteld. Beide teams konden in aanloop naar de winterstop een zege goed gebruiken. Bij de bookmakers gold de thuisploeg duidelijk als favoriet, met 3-1 als meest genoemde prognose. Een boodschap waaraan METO vanaf de aftrap weinig boodschap had. Met goed verzorgd voetbal zocht het met name onder impuls van Menno van Liere via de rechterkant de aanval. Na amper een kwartier kreeg het een unieke mogelijkheid om de score te openen. Sander Bogers werd onreglementair gevloerd en Gijs Verresen mocht vanaf elfmeter aanleggen. De anders trefzekere topscorer vond echter de goede hoek kiezende keeper Jelle van Aert tegenover zich.

Twee minuten later liep Sander van ’t Hof zich aan de overzijde stuk op goalie Mike Giannotta. Oud-METOaan Martijn de Nijs, voor het eerst in de basis na een lange schouderblessure, was gevolgd en schoof de rebound beheerst in de hoek, 1-0. METO zocht vervolgens aansluiting doch had tot tweemaal toe pech dat Delano Sebrechts diens vizier iets te hoog had afgesteld.

Tot aan de rust bleven echt grote kansen uit en verzandde de wedstrijd langzaam maar zeker in werkvoetbal waarbij het fysieke duel niet werd geschuwd en de onderlinge irritaties opliepen.

In de tweede helft probeerde METO opnieuw de bakens wat te verzetten, echter de spitsen werden moeilijk bereikt. WVV’67 dook op haar beurt meer en meer in het vijandelijk strafschopgebied op. Na een uur meldde laatste man Matt Luijkx, eveneens ex-METO, zich aan het front en kopte de 2-0 binnen. De riante voorsprong verdween kort erop. Een voorzet van rechterflank bereikte de tot dan toe nagenoeg onzichtbare Gijs Verresen en de aansluitingstreffer was een feit, 2-1. METO zette met de moed der wanhoop aan voor een slotoffensief. De verdediging kwam hierdoor onder druk te staan en diende in de 85e minuut alsnog te capituleren. Nadat Sander van ’t Hof om onduidelijke redenen een treffer geannuleerd had zien worden, had hij op aangeven van Rick Overbeeke meer succes. Zijn inzet verdween buiten bereik van Mike Giannotta in de benedenhoek en een zwaar bevochten 3-1 zege was daar!

WVV’67: Jelle van Aert, Matt Luijkx, Joost Colpaart, Tijmen Bot, Stijn Prop, Kieran Pijnen, Thimo Rottier (75. Kas van Zantvliet), Martijn de Nijs (88. Timo Zwart), Tomlin Smits, Rick Overbeeke, Sander van ’t Hof. METO: Mike Giannotta, Niels Adriaansen, Sander Bogers, Quinten Hunting (87. Diemo Warrington) , Menno van Liere, Nathan van Miert, Jens Hermans, Delano Sebrechts, Levi Deelen, Gijs Verresen, Joey van Hooijdonk.