Dossier Beukenhof: soap zonder winnaars

PUTTE/HOOGERHEIDE – De tribune van het gemeentehuis zat woensdagavond vol met Puttenaren die één ding zochten: de waarheid. Maar na urenlang politiek touwtrekken over een 27 pagina’s tellend ‘feitenrelaas’, bleef het dorp achter met meer vragen dan antwoorden. De Beukenhof is verkocht, de afkickkliniek komt eraan, en de politiek? Die is vooral druk met naar elkaar wijzen.

Terwijl voorzitter Adri Gelten de regels scherp bewaakte, bood het Dorpsplatform Putte een petitie aan met 1.453 handtekeningen. Bijna heel Putte schreeuwt om een oplossing, maar de raad lijkt vooral verstrikt in een moeras van ontbrekende verslagen en bestuurlijke slordigheden.

‘Licht misleidend’ en ontbrekende regie

Oppositiepartijen PvdA, VVD en AKT lieten geen spaan heel van de documentatie van het college. Tara van Honschoten-Modderman (PvdA) trok direct fel van leer: ze noemde het feitenrelaas “licht misleidend”. Haar punt was pijnlijk simpel: hoe kun je verantwoording afleggen als er van meer dan tien cruciale gesprekken simpelweg geen verslag bestaat?

John Mathijssen (AKT) gooide olie op het vuur door te wijzen op een mail uit oktober 2024. Volgens hem was toen al duidelijk dat er andere kapers op de kust waren voor De Beukenhof dan de beloofde ouderenzorg. “Dat is geen detail,” sneerde Mathijssen. “Dan moet je als bestuurder doorpakken in plaats van afwachten.”

‘Buitenspel gezet’

De coalitie (ABZ, CDA en D66) probeerde de brand te blussen door de schuld buiten het gemeentehuis te leggen. Volgens Marieken de Lange (ABZ) zijn de wethouders door zorgorganisatie tanteLouise simpelweg “buitenspel gezet”. Het college zou pas in een veel te laat stadium zijn geïnformeerd over de verkoop aan een investeerder voor verslavingszorg.

Het leidde tot een vlijmscherp moment in de zaal toen de coalitie de bal terugkaatste naar de oppositie. Waarom hadden zij niet eerder aan de bel getrokken? Van Honschoten-Modderman (PvdA) nam de bal – zichtbaar geïrriteerd en met een blos op de kaken – aan: “Ik zit hier niet aan het stuur. Het zijn niet mijn wethouders die de contacten onderhouden!”

Realiteit: Te laat, te weinig, te slordig

Wethouders Rainier Schuurbiers en Arjan Buijsen moesten diep door het stof over de gebrekkige dossiervorming. “Een leerpunt”, mompelde Schuurbiers, terwijl hij beloofde voortaan wél verslagen te maken. Maar voor Putte is die toezegging mosterd na de maaltijd. Juridisch is de verkoop niet meer te stoppen. Zelfs het voorkeursrecht van de gemeente bleek een papieren tijger zonder tanden.

Tussen de regels door werd pijnlijk duidelijk wat de Puttenaren al vreesden: de politiek is de regie over De Beukenhof al lang geleden verloren. Of het nu kwam door naïviteit, slordigheid of een gebrek aan pro-activiteit; het resultaat is hetzelfde.

Het laatste woord?

De avond eindigde zoals hij begon: met een diepe kloof. De oppositie mist elke vorm van zelfreflectie bij het college, terwijl de coalitie zich verschuilt achter wet- en regelgeving. En de inwoners van Putte? Die zagen hoe hun hoop op ouderenzorg definitief verdampte in een wolk van politiek jargon.

De Beukenhof-soap heeft nog geen eindstation, maar de cliffhanger is akelig duidelijk: het pand is weg, de verslaafden komen, en het vertrouwen in het bestuur ligt in scherven op de bodem van de ‘Afvalput’.

Blik vooruit: Nooit meer een Beukenhof

Toch was er één punt waar de gehele raad het over eens leek: dit mag nooit meer gebeuren. De roep om Putte in de toekomst beter te beschermen tegen dit soort voldongen feiten was luid. Er werd gesproken over een ‘nieuwe bestuurscultuur’ waarin verslaglegging heilig is en waarin de gemeente pro-actiever de regie grijpt op strategische panden voordat ze in de verkoop gaan. 

Geschonden vertrouwen herstellen

Wethouder Schuurbiers beloofde plechtig dat voortaan elk signaal serieus gewogen wordt. De vraag is echter of die goede voornemens genoeg zijn om het geschonden vertrouwen in het dorp te herstellen. 

De inwoners van Putte zullen de politiek de komende tijd scherp houden: woorden zijn er nu genoeg gewisseld, men wacht nu op daden die de leefbaarheid van het grensdorp écht waarborgen.