“Ik schrok me te pletter!”

HALSTEREN / BERGEN OP ZOOM – Traditioneel daalt elk jaar op de vrijdag voor Koningsdag de Lintjesregen over het land neer. Dit jaar werden in de gemeente Bergen op Zoom 14 onderscheidingen uitgereikt. Drie Halsternaren werden dit jaar door burgemeester Margo Mulder onderscheiden namens Koning Willem-Alexander: Joris Völker, Stephan Joosen en Lia Rozendaal.

Joris Völker: “Het is belangrijk om te helpen waar je kunt!” De meest verbaasde van alle decorandi moet Joris Völker (53) zijn. Hij werd op vrijdagochtend 25 april naar De Maagd gelokt door zijn buurman Jean-Jacques van Giels die hem vertelde dat zijn partner Nicole Huijbregts een lintje zou krijgen. Dat gebeurde ook, maar wat buurman Jean-Jacques niet vertelde is dat hij ook een lintje voor Joris had aangevraagd: “Ik ben er dus mooi ingetuind”, zegt Joris, “ik schrok me te pletter toen ík ineens dat podium op werd geroepen.” Burgemeester Margo Mulder kan het wel waarderen: “Dit moet wel de beste smoes zijn die ik ooit heb gehoord”, zegt ze wanneer ze Joris zijn onderscheiding opspeldt.

Völker wordt benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau voor zijn betrokkenheid bij Rotary Club Brabantse Wal, de Bergse SantaRun, de Stichting Bevrijding Brabantse Wal, Watersportvereniging De Schelde, hockey- en lacrosseclub Tempo en de Lichtjes op de Canadese en Britse Oorlogsgraven in Bergen op Zoom. Voor hem spreekt zoveel betrokkenheid vanzelf: “Ik vind het gewoon belangrijk om te helpen waar je kunt, en zo heb ik mijn kinderen ook opgevoed, met het idee dat je er altijd moet zijn, voor iedereen. Je moet gewoon je steentje bijdragen als je dat kunt. Toen de burgemeester oplas wat ik allemaal gedaan heb zag ik wel dat al die steentjes inmiddels een hele muur vormen. Het is fijn om daar waardering voor te krijgen, maar die waardering is ook voor alle vrijwilligers waar ik mee samenwerk, want ik doe het niet alleen.”

Lia Rozendaal: “Niks voor mij!”

Ook Lia Rozendaal is zo iemand die altijd klaarstaat voor anderen. In de eerste plaats voor haar broer, voor wie ze al sinds 2001 mantelzorger is, maar ook voor de Protestantse Gemeenschap Halsteren – Nieuw Vossemeer, voor tanteLouise, voor de Open Monumentendag en vooral ook voor Heemkundekring Halchterth. Daar wordt gezegd dat Lia alleen al een lintje verdient omdat ze het woord “nee” niet kent. En dat klopt wel, maar een lintje?

“Dat is eigenlijk niks voor mij”, zegt Lia, “ik lees elk jaar na de Lintjesregen de krant en dan ben ik blij dat ik er niet tussen sta. Dat ik nu zelf het podium op moest vind ik een beetje té, maar het is natuurlijk wel iets waar ik trots op ben. De waardering is mooi, maar tegelijk vind ik dat er zoveel mensen zijn die zoveel goede en mooie dingen doen. Ik ken een hoop mensen die ik nu ook ga voordragen voor een onderscheiding, want die verdienen het minstens zoveel als ik. Natuurlijk, als je zo hoort wat je allemaal gedaan hebt en nog doet dan is het veel, maar ik doe het allemaal omdat ik gewoon vindt dat het zo hoort. Zolang ik kan, ga ik gewoon door.”

Stephan Joosen: “Dat is niet mijn troon!”

Dat hij flink verbouwereerd is door zijn onderscheiding wil Stephan Joosen (71) best toegeven: “Ik ging hier naartoe omdat mijn schoondochter een lintje zou krijgen en nou ben ik ineens zelf de klos!” In de gemeente Bergen op Zoom is het traditie dat gedecoreerden plaats mogen nemen op een speciale troon, en dat is voor Stephan niet anders. Toch heeft hij - als vrijwillig decorbouwer bij de stichting BOV - een kritische noot bij die troon: “Voor onze laatste voorstelling, Evita, heb ik ook een troon gebouwd. En hoe mooi deze troon ook is, het is niet míjn troon. Het zou wel heel mooi geweest zijn als die nu hier had gestaan, maar je kunt niet alles hebben”, lacht hij.
Naast zijn werk als decorbouwer bij de stichting BOV is Joosen al ruim 40 jaar bestuurslid van de Stichting Werkgroep Vakantieweek West-Brabant, en was hij jarenlang actief bij de Voedselbank: “Als ik dat zo hoor denk ik wel ‘heb ik dat allemaal gedaan?’, maar tegelijk spreekt het allemaal vanzelf. Het voelt allemaal niet bijzonder, maar het is wel heel mooi en bijzonder om op deze manier gewaardeerd te worden. Deze dag zal ik niet snel vergeten.”