‘Je stónd voor het sociaal domein’

HOOGERHEIDE – Een overvolle raadzaal in het gemeentehuis van Hoogerheide. Die markeerde niet alleen het einde van de wethouderscarrière van Lars van der Beek, maar ook het einde van een week waarin de vertrekkend wethouder meer dan ooit in de belangstelling stond. “Veel teveel Lars”, concludeerde Van der Beek zelf, maar hij kon ook tevreden vaststellen dat de gemeente, haar inwoners en zijn vrienden en collega’s nog lang geen genoeg van hem hadden.

“Hoeveel uren ik hier wel niet heb doorgebracht”, mijmert Van der Beek als hij voor de laatste keer als wethouder de raadzaal van het gemeentehuis in Hoogerheide binnenloopt, “misschien wel meer dan thuis bij mijn vrouw op de bank.” Die raadzaal loopt op vrijdagmiddag 29 november snel vol, met raadsleden, collegeleden, oud-wethouders, netwerkpartners, collega’s, vrienden en familie van Van der Beek. Allemaal willen ze hem bedanken voor de 10 jaar en 8 maanden waarin hij zich als wethouder inzette voor de inwoners van Woensdrecht die hem het hardste nodig hadden, en allemaal wensen ze hem het allerbeste in zijn nieuwe rol als algemeen directeur van de WVS-groep. Ook vertrekkend WVS-directeur Jos Koopman is op de afscheidsreceptie van Van der Beek: “Jos! Ik meld me maandag om 8.15 uur bij je!” roept Van der Beek hem van afstand toe. Geen vakantie of sabbatical voor Van der Beek. Hij gaat na het weekend meteen weer aan de slag. Hij wil door, zich blijven inzetten voor de doelgroep waaraan hij zo gehecht is.

Voor het zover is moet hij zich nog één keer laten onderdompelen in lovende woorden. Van burgemeester Steven Adriaansen bijvoorbeeld, die hem een wethouder “van de mensen” noemt: “Jij was er voor ouderen, jongeren en iedereen daartussen. Voor mensen die minder goed meekunnen in de maatschappij, voor het doorsnee gezin dat door omstandigheden in financiële problemen komt, voor de vluchteling die Nederlands wil leren en voor de statushouder die wil integreren. Je bent zelfs de wethouder die aan tafel zat met Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima, om te praten over de zorgcoöperatie in Putte.” Adriaansen wijst ook op het temperament van Van der Beek, die op niet mis te verstane wijze laat weten dat hij plannen om te bezuinigen op het sociaal domein onverantwoord vindt en zijn zin krijgt, en die ook zijn “levenswerk”, de nieuwbouw van IKC Fortuna in Woensdrecht, realiteit ziet worden: “Je verdient lof en waardering voor je inzet en voor je werk in de gemeente Woensdrecht. Je hebt je ontwikkeld, je ging je verantwoordelijkheid niet uit de weg en stónd voor het sociaal domein.”

Namens ABZ richt Arjan Buijsen, die de wethouderspositie van Van der Beek overneemt, zich tot zijn vertrekkende partijgenoot en collega. Dat doet hij kunstig in de vorm van een Sinterklaasrijmpje, dat meteen de lachers op de hand krijgt door een nogal clichématige start: “ABZ zat te denken, wat zullen we Lars nu toch schenken?” Het vervolg vat Van der Beek echter heel vakkundig samen: “Je rende en fietste, door wind en door regen. Maar ook in het maken van beleid hield niemand je tegen. Nu neem je afscheid, een nieuwe koers wacht. Maar kijk eens terug op alles wat je hebt gebracht. Je stond pal voor mensen, met hart en verstand. Altijd betrokken, met passie en een sterke band.”

Nog één keer neemt Lars van der Beek de microfoon, in een week die – in de gemeentelijke politiek en in de regionale media – naar eigen zeggen “veel teveel Lars” bevatte. Hij stelt de aanwezigen gerust door ze toe te vertrouwen dat zijn portefeuille bij opvolger Arjan Buijsen in goede handen is en bedankt zijn familie: hij vertelt zijn zoons Emile en Levi hoe trots hij op ze is, en zegt dat het pas écht een prestatie is dat zijn echtgenote Ellen het al ruim 30 jaar met hem uithoudt. Als hij het glas heft, gaan er honderden glazen mee de lucht in en weet Van der Beek het zeker: hij heeft het goed gedaan.