Prolongatie met een kanttekening

HOOGERHEIDE – Gijs Verresen is opnieuw de primus interpares van het topschuttersgilde. Bij het opmaken van de balans zijn alle goals, die in de reguliere competities zijn gemaakt, gewikt en gewogen. Een prolongatie met een kanttekening!

Voor de aanvalsleider van METO betekent de uitverkiezing tot meest trefzekere voetballer van de Zuidwesthoek (20 goals) geen noviteit. In 2017-2018 bekroonde hij al een superseizoen met een gouden dubbeslag als topscorer en voetballer van het jaar. Vorig jaar keerde hij na een avontuur bij RKVV Roosendaal gepokt en gemazeld terug en doelpuntte zich, ondanks degradatie met METO, met 18 goals in de Vierde Klasse opnieuw als topscorers. Een niveau later leek herhaling lange tijd een utopie.

“We begonnen de competitie met een vliegende start. We boekten zeven overwinningen op een rij en droomden stiekem van een rechtstreekse terugkeer naar de Vierde Klasse. Naast teamgenoten Geert Verstaten en Delano Sebrechts pakte ook ik met grote regelmaat mijn goaltje mee. Onze eerste nederlaag, bij SDO’63 uit, luidde een mindere fase in. Ook persoonlijk kwam ik qua goals nagenoeg droog te staan. In zeven duels net voor en na de winterstop scoorde ik slechts eenmaal. In de Vierde Klasse presteerde WVV’67 opnieuw goed en had in Sander van ’t Hof een nieuwe targetman. Hij stond in de top van alle topscorersklassementen. Ik had toen geen enkele illusie dat ik hem bij kon benen”, blikt Gijs Verresen terug.

Blessure

Een ongelukkige val op de skipiste leverde de Woensdrechtse revelatie echter een zware schouderblessure op, een operatie en revalidatie was noodzakelijk. “Sander bleek enkele maanden uitgeschakeld. En hoewel vanzelfsprekend het teambelang voorop staat keek ik met een schuin oog naar de rangschikking van de goals. Verder wist ik het net ook weer te vinden. Ineens mengde ik me toch weer om de hoofdprijzen.”

Vergeten

Een opmerkelijke serie van tien goals in een handvolwedstrijden bracht Gijs Verresen in pole position voor prolongatie van zijn topscorerstitel. Totdat twee speelronden voor het einde van de competitie in het duel RSV-WVV’67 na negen wedstrijden afwezigheid niemand minder dan Sander van ’t Hof zijn opwachting maakte. In de hem resterende tien minuten hielp hij zijn team met een goal aan de overwinning. “Natuurlijk kreeg ik dat nieuws mee. En eerlijk gezegd was ik voor het allerlaatste duel met Vivoo best een beetje zenuwachtig. Ik wist dat WVV’67 op bezoek bij hekkensluiter en al gedegradeerde Hulsterloo ging. Het zou niet de eerste keer zijn dat Sander een hattrick zou maken. Kortom, ik was er niet helemaal gerust op. Gelukkig maakte ik er zelf eentje en beleefde WVV’67 een totale offday in Zeeuws-Vlaanderen. Vanzelfsprekend besef ik me goed dat, wanneer hij fit was gebleven, ik niet voor de derde maal topscorer was geworden. Maar dat zijn ze over tien jaar, bij een blik op de erelijst, wellicht vergeten”, knipoogt Gijs Verresen.