Volluk: Wonderen in Halsteren

Wonderen in Halsteren

Zo rond 1960 was het rijke Roomse leven nog volop aanwezig in ons dorp, de kerk was toen nog goed gevuld tijdens de zondagdiensten. Ik denk zelf dat er toen bij de missen door de week, meer mensen zaten dan nu op zondag.
Mijn grootouders gingen zondags vast om 7 uur naar de eerste mis, daarna had je ook om 9 uur en om 11 uur nog een dienst. Er is wel eens een verschuiving geweest naar de zaterdagavond, en andere begintijden.
Ook gingen wij, al dan niet samen met onze ouders, naar de kerk, je wist niet beter.
Op school volgden wij gedwee de lessen en het eerste wat ons werd geleerd was LUISTEREN! Naar je ouders, de meester, pastoor, politie, ja als kind MOEST je toen naar iedereen luisteren, zonder tegensputteren.
Zo kregen wij enkele keren per week godsdienstles van de pastoor of een pater die dan over de Bijbel vertelde. Zo sprak deze een keer over de wonderen die Jezus had verricht. Zoals die op een bruiloft, alwaar de wijn op geraakte en Jezus toen water in overheerlijke wijn veranderde. Niemand van ons stelde toen de vraag of er geen andere noden in die wereld op te lossen waren? Nee, wij waren trouwe volgelingen, vooral toen de meester ons later vertelde dat er ook op Halsteren wonderen waren gebeurd.
Wat was het geval? Men had ontdekt dat ergens water opwelde, zomaar uit de grond en omdat dit als zeer apart werd gevonden, dacht men aan een teken van boven. Men bouwde er een put omheen. Toen iemand die een vuiltje in zijn oog had en dit met het water uit de put afwaste, vertelde dat hij nu ook beter kon zien, haalde men er een heilige bij. En zo is het Sintekrijnsputje ontstaan. Later zijn er mensen met allerlei oogkwalen op bedevaart naartoe gekomen. Uitslag onbekend helaas.
Nu is dit een simpele voorstelling van feiten, maar wij als schoolkinderen waren ermee weg. Zo liepen we altijd via de Schoolstraat naar de jongensschool. Tijdens een natte periode ontdekten we plotseling bij de meisjesschool, dat er water uit de keermuur sijpelde; was dit hetzelfde als?...
Wij hadden een groot geheim. En toen we later ontdekten dat dit op meer plaatsen gebeurde, bijvoorbeeld bij de Stapelakker en ook in de Nieuwstraat. Kwam er water uit de walkant? We wisten niet wat te doen, was heel Halsteren een bedevaartplaats aan het worden?
Later namen we de meester in vertrouwen, maar dit was tegen het verkeerde been; hoe konden we zo godslasterend zijn en we moesten als strafwerk wat oefeningen van berouw overschrijven.
Nee, hij had ons beter kunnen uitleggen dat dit een natuurkundig verschijnsel is, dat regenwater dat door de grond zakt en een daarbij een ondoordringbare laag tegenkomt, (zoals hier een leemlaag) zich een andere weg zoekt en zodoende op een lager gelegen gedeelte aan de oppervlakte kan komen.
Later is het toch nog goed gekomen met de meester en met ons, als kullekes. Al heeft de ontkerkelijking ons dorp hard getroffen.

Tot de volgende Volluk,

Twan Simons