
Witte rook voor Vivoo dames 1
AlgemeenHUIJBERGEN – Het heeft even geduurd maar eindelijk was het daar, witte rook boven het sportpark aan de Jeneverbes in Huijbergen. Aanleiding vormde nog niet de aanleg van de langverwachte kunstgrasvelden en ook werd de terugkeer van de hoofdmacht naar de Vierde Klasse niet gevierd. Het was de damesafdeling die opgelucht ademhaalde. Na een intensieve zoektocht presenteerde men met blijdschap de opvolging voor de vertrekkende coach Ruud Linders.
Inclusief de coronajaren stond Huijbergenaar Ruud Linders met wederzijds genoegen acht seizoenen aan het roer van Vivoo dames 1. Net na de pandemie gaf de trainer al aan zijn werkzaamheden naast zich neer te willen leggen doch een charmeoffensief hield hem alsnog aan boord. Enkele maanden terug bleek dat een nieuwe contractverlenging niet aan de orde was en dat de dames op zoek naar een nieuwe trainer of trainster moesten. “Er dienden zich enkele goede kandidaten aan. Door diverse omstandigheden ging het echter net niet door. Totdat we enkele weken terug ineens Kenneth en Ashley in het vizier kregen en met hen wel snel tot een akkoord kwamen. Als team zijn we enorm blij dat zij ons volgend seizoen willen trainen en coachen”, aldus aanvoerster Amy Kuijlen.
Clown Kennie
De namen zijn gevallen, Kenneth Huiswoud en Ashley Heskes. Met name Kenneth Huiswoud zat niet op een nieuw voetbalavontuur te wachten. “Ik werd door de voorzitter benaderd of ik het misschien leuk zou vinden om het eerste damesteam te trainen. Ik zei ‘nee’. Maar beloofde dat ik er wel over na zou denken. Vivoo als vereniging kende ik niet goed, maar via familiale en vriendschappelijke kanalen was er wel connectie met Huijbergen. Regelmatig maakte ik als clown Kennie mijn opwachting op menig kinderfeestje, zelfs bij enkele speelsters van het huidige damesteam”, lacht Kenneth Huiswoud (51).
Kenneth Huiswoud voetbalde in de Eindhovense contreien bij DBS op jeugdhoofdklasse niveau, was vervolgens bij Polaris in Maastricht actief en maakte ambtshalve in West-Brabant zijn opwachting. “Ik werkte op Vrederust en later in de verslavingszorg. Ik klopte bij het toenmalige ZPR aan en vroeg of ik daar mijn conditie op peil mocht houden. Trainer Cees de Rooij lijfde me direct in. Vervolgens ben ik naar WVV’67 gegaan en heb aldaar met veel plezier in het eerste gespeeld en ook mijn trainerspapieren gehaald. Ben zelfs nog heel even trainer/speler geweest en via de nacompetitie gepromoveerd. Daarna volgde een half seizoen BVV’63 alvorens ik bij HSC’21 in Heerle in een lager elftal wilde afbouwen. Uiteindelijk werd ik ook daar nog even trainer en op mijn 41e nog zelfs speler van het eerste en haalden we de nacompetitie. De laatste jaren was ik vooral enkele jaren trainer van de MOC-teams waarin mijn zoon speelde.”
Fanatiek
Als coach fysieke en mentale weerbaarheid op scholen in achterstandswijken in Rotterdam en Antwerpen weet hij hoe hij met jongeren moet dealen. “Verder moet mijn ervaring als vader van vier dochters mij ook een beetje helpen om een damesteam te leiden. Ik heb ze gewaarschuwd, ik ben geen aardige maar wel fanatieke trainer. Ik hoop Vivoo dames wat nieuw voetbalinzicht te brengen”, besluit Kenneth Huiswoud.














