“Zonder pesten is iedereen aardiger”

HOOGERHEIDE – Leerlingen aan het denken zetten over pesten, pesten proberen te voorkomen en problemen oplossen waar die zich voordoen is dagelijkse kost op OBS De Dobbelsteen in Hoogerheide. In de nationale Week tegen het Pesten staat pesten nog eens extra op de agenda. Dat blijft nodig: “Soms wil ik de aandacht van mezelf afleiden, dat ik even níet gepest word.”

Op donderdagmiddag 24 september zijn alle leerlingen van OBS De Dobbelsteen druk bezig met pesten. Niet dat ze hun medeleerlingen pesten, nee, ze storten zich op vijf verschillende workshops waarin ze verkeersborden ontwerpen, strips tekenen, raps schrijven, kijkdozen maken en kwartetspellen bedenken, allemaal met als onderwerp “een plek voor iedereen, toch?” De landelijke Week tegen het Pesten draait om dat thema: “Het woordje “toch” benoemt de twijfel en realiteit, “we denken en hopen dat iedereen erbij hoort, maar is dat ook echt zo?”, zegt Angelique Sannes, anti-pestcoördinator op OBS De Dobbelsteen, “Als school proberen we het te voorkomen, we proberen onze leerlingen erover te vertellen en als er problemen zijn proberen we die op te lossen, en daarbij houden we de ouders betrokken. Tijdens deze Week tegen het Pesten, en op deze middag worden leerlingen zich weer even extra bewust van de impact van pesten, en dat is belangrijk. Maar we weten ook dat er meer dan een week nodig is om een veilige school te bouwen, en we weten ook dat pesten nooit helemaal zal verdwijnen.” Dat weet ook de 11-jarige Damiën. Vorig jaar verhuisde hij van Rucphen naar Hoogerheide, en daarbij liet hij een school achter zich waarop hij veel gepest is: “Omdat ik stotter werd ik gepest. Dan gingen ze me nadoen, of dan zeiden ze dat ze geen “stotters” spreken. En ook om mijn gewicht werd wel eens gelachen. Dan voelde ik me slecht over mezelf, en was ik bang dat het weer zou gebeuren. Ik kan er toch ook niks aan doen dat ik stotter? Dat gebeurt gewoon, maar ze weten niet hoe dat is.” Op De Dobbelsteen kwam Damiën terecht in groep 8, een klas met een oplettende meester en juf die scherp zijn op pesterijen: “Nu gaat het veel beter”, zegt Damiën, “het meeste pesten is gestopt, maar soms gebeurt het nog wel eens.” Damiën geeft eerlijk toe dat hij zelf ook wel eens pest: “Soms zeg ik dingen terug als ze mij pesten, maar ik pest ook wel eens iemand anders. Want ik als iemand pest, dan pesten ze mij tenminste niet. Ik weet wel dat dat niet goed is, en ik heb er later vaak spijt van, maar ik weet niet hoe je pesten weg kunt krijgen. Ik weet alleen maar dat het heerlijk rustig zou zijn als er niet meer gepest zou worden. Dan kan iedereen zichzelf zijn, dan heeft iedereen zelfvertrouwen en is iedereen aardiger. Daarom is het wel goed dat we er deze week in de klas over praten.”

Een klaslokaal verderop zit Nova (8) uit groep 5 driftig te kleuren. Op de kwartetkaart die ze maakt staat een meisje dat huilt: “Ze is op de grond geduwd”, zegt Nova. Zelf wordt ze niet gepest, maar ooit is ze wel eens aan haar haren getrokken, en daarom vindt ook zij het belangrijk dat er op school over pesten wordt gepraat: “Als iemand gepest wordt, of als iemand pijn heeft, dan moet je snel helpen”, vindt Nova. Damiën weet ook dat het belangrijk is om hulp te krijgen als je gepest wordt: “Als je gepest wordt moet je het altijd tegen de meester of juf zeggen, en tegen je ouders. Dan kunnen ze je helpen om er iets aan te doen.” 

Angelique Sannes is het daarmee roerend eens: “Over pesten moet je altijd in gesprek blijven. Kinderen die gepest worden zijn verdrietig, en gaan vaak met tegenzin naar school. Maar ook pesters hebben het soms moeilijk, hun gedrag komt soms voort uit een lastige thuissituatie, die ze op school willen afreageren. Ieder kind moet zich fijn en veilig voelen op school en ieder kind moet gehoord worden. Als je je fijn voelt worden je leerprestaties ook beter. Deze week is er niet voor niks, maar wat ons betreft werken de effecten van deze week het hele jaar door. Alleen op die manier zijn we als school écht een plek voor iedereen.”