Eén voor allen bij BWF

HOOGERHEIDE – Voor de vrijwilligers van het Brabantse Wal Festival is de dag dat de beroemde roze tent wordt opgetrokken één van de mooiste dagen van het jaar. Op die dag overziet vrijwilliger Marco Sebrechts het werk van nog eens 50 vrijwilligers, die werken als één voor allen en allen voor één: “Allemaal fantastische mensen, allemaal met een fantastisch BWF-hart.”

“We moeten haast maken, want het wordt kort dag”, zegt Marco Sebrechts (54) op de vroege ochtend van zaterdag 11 april. Vandaag coördineert hij zo’n 50 vrijwilligers die één taak hebben: zorgen dat de roze BWF-tent op het einde van de dag fier overeind staat. En hoewel het gros van de vrijwilligers zeer ervaren is – dit is immers al de 16e editie van het Brabantse Wal Festival – is er toch sprake van iets dat je in de verte “stress” zou kunnen noemen: “Vorig weekend was het Pasen en waren er veel festivals. Alle spullen die daar zijn gebruikt door onze leveranciers moeten nu deze kant op komen. Er was beloofd om vandaag de vloerdelen te leveren, maar het is nog niet zeker of dat lukt. Dat wordt dus even spannend.”

Maar een doorgewinterde BWF-vrijwilliger weet ook dat alles altijd wel goedkomt. Marco is daarin geen uitzondering, hij is al 12 vrijwilliger en is daarin niet de enige: “Bij ons vallen er nauwelijks vrijwilligers af, er komen er alleen maar bij”, zegt hij. En dat is maar goed ook, want net als zijn collega-vrijwilligers weet Marco dondersgoed dat een festival als BWF niet mogelijk is zonder vrijwilligers:

 “Als wij allemaal betaald zouden moeten worden, dan zou er geen BWF zijn. Het feit dat dit door vrijwilligers uit de grond wordt gestampt maakt het zo mooi. De band die het bestuur en de vrijwilligers onderling hebben is heel bijzonder. Hier ontstaan vriendschappen voor het leven, hier ontstaan relaties en er komen zelfs huwelijken voort uit het BWF. Hoe goed de sfeer is kan ik niet eens uitleggen, maar ik weet wel dat je onmiddellijk besmet bent met het virus als je hier eenmaal komt helpen. Dat moet je voelen om het te begrijpen. En het kost misschien veel tijd, de laatste weken kost het BWF me zelfs elke vrije minuut, maar dat is het me waard. Ik vind het fijn dat we samen zo’n mooi festival kunnen wegzetten in en voor onze gemeente. Zien en horen hoeveel mensen daarvan genieten is geweldig. Dat is echt de kers op de taart.”

Intussen zijn de vrijwilligers druk met het uitrollen van het tentzeil, en volgt inspectie van de tentpalen.

Eén van de vrijwilligers die dat doet is oud-wethouder Hans de Waal. Die is ook voorzitter van het Huijbergse Wielercomité, maar bij het BWF is hij gewoon één van de vele vrijwilligers die hand- en spandiensten verricht: “De sfeer onderling is hier heel goed en het is gewoon lekker om hard te werken. Ik heb geen specifieke taak, ik maak me gewoon nuttig waar ik kan. Nu controleer ik even of alle vlaggen goed vast zitten, want vorig jaar was dat niet het geval en viel er ‘s nachts een vlag van de tent.”

Dan breekt op BWF-terrein het grote moment aan waarop de palen van de tent overeind kunnen worden gezet en de tent dus echt vorm krijgt. Voor Marco is dat een mooi moment om de loftrompet te blazen over het talent en de vaardigheden die “zijn” club bezit: “Iedereen heeft z’n eigen talenten, we waarderen wat iedereen kan en het is mooi om te zien hoe iedereen als vanzelf de taak op zich neemt die hem of haar het beste past. Als de tent vanavond staat hebben we een barbecue met alle vrijwilligers. Dan bakken wij als bestuur met plezier een worstje of hamburger voor al die mensen die vandaag zo hard hebben gewerkt.”

Terwijl hij dat zegt krijgt een vrijwilliger verderop een telefoontje. Met opgelucht gezicht komt hij Marco vertellen dat het met die vermiste vloerdelen ook goedkomt: “Ze zijn nu vertrokken in Boekel, over anderhalf uur zijn ze hier.” Marco knikt tevreden: “Ach, vorig jaar hadden we een probleem met de vlaggen op de tent, nu hadden we even zorgen over de vloer. Maar vorig jaar kwam het goed en nu ook weer. Het wordt een mooi festival, daar zorgen wij wel voor!”