Het is zoals het is: Pannenkoeken

De grote witte bus staat al jaren op dat afgelegen parkeerterrein. Nooit heb ik er echt bij stilgestaan wat zich daarbinnen afspeelde. Natuurlijk had ik wel een vermoeden, maar de rest moest ik er zelf bij bedenken. Tot ik, inmiddels vijftig jaar oud, er een uitnodiging van kreeg om eens langs te komen voor een gratis borstonderzoek. 

Een mammografie bij de grote witte bus. De bus, in de volksmond beter bekend als de tietenbus. Ik had de nodige horrorverhalen gehoord: dat je borsten tussen twee platen werden geplet tot pannenkoeken, en dat het zeker een week duurde voordat ze weer hun oorspronkelijke vorm hadden. Als ze die maar weer kregen, was de grootste bangmaker! Maar de angst overwon niet het doel. Want een paar minuten ongemak weegt niet op tegen de onwetendheid over je eigen gezondheid. Dus verzamelde ik mijn moed. Die ochtend, onder de douche, koesterde ik mijn borsten nog even, alsof ik ze een kleine pep-talk gaf. En met zweethanden stapte ik later die dag de witte bus in. Het onderzoek viel me alles mee. En als de uitslag straks ook goed is, dan maakt het me eerlijk gezegd niet uit dat ze even plat zijn geweest. Gezond is uiteindelijk de mooiste vorm die er is...

Ankie Stuijts