Steekproef

Hij stond daar in de supermarkt, met een tas vol boodschappen en een ego dat nét niet in de tas paste. De zelfscanner gaf aan dat hij geselecteerd was voor een steekproef. En toen barstte het los. “Jullie vertrouwen me niet! Wat denken jullie wel?!” Een jonge medewerker legde kalm uit dat het systeem willekeurig selecteert. Niets persoonlijks. Maar meneer voelde zich aangevallen in zijn integriteit. “Niemand kijkt in mijn tas!” De toon steeg, en de politie werd er verbaal bij gesleept, altijd sensatie! Ik positioneerde mij tussen de diepvriespizza’s en de kassakoopjes om het spektakel verder te volgen. Wat mij fascineert is: waarom kies je voor gemak als je de voorwaarden niet accepteert? De zelfscan is gebouwd op vertrouwen én controle. Jij scant, zij checken af en toe. Een simpel contract, met ruimte voor fatsoen. Als dat je niet aanstaat, dan is er altijd nog een kassa met een mens erachter, ook eng, maar die kijkt tenminste met echte ogen. Een collega nam het over. Rustig, empathisch. Geen strijd, geen discussie. En jawel, de man zwichtte. Tas open, controle en afgevinkt. Geen drama meer. Maar het beeld bleef hangen: hoe snel iemand die graag vertrouwd wil worden, woedend wordt als dat vertrouwen even getoetst wordt. Misschien willen we helemaal niet gecontroleerd worden alleen geloofd, op ons mooie blauwe ogen.

Ankie Stuijts