Vakantievoorpret

Zodra de eerste zonnestralen zich aandienen en de vrije dagen weer in het zicht zijn, begint die tijd weer van het jaar: de grote vakantievoorpret. 

Althans, zo zou het moeten voelen. In werkelijkheid is het vooral lijstjes, lijstjes en nog meer lijstjes. Moeders, ja meestal zijn het moeders, lopen zich het zweet in de bilnaad om niets te vergeten. Want stel je voor dat we op een camping in Zuid-Frankrijk zonder oplaadkabel, pleisters of lievelingsknuffel zitten. Terwijl ze daar óók gewoon winkels hebben. Zelfs supermarkten  en drogisterijen. Toch moet de koelbox mee, de slippers, twintig setjes kleding per kind, drie soorten zonnebrand en dat ene opvouwbare pannetje dat we vorig jaar niet eens gebruikt hebben. En dan de route… Snelweg of binnendoor? Tol of tol mij maar wat? Files vermijden of gewoon vroeg vertrekken? Elk gezinslid heeft een mening, behalve de hond, die al dagen nerveus om de koffers heen cirkelt. En daar zitten we dan, volgepropt in een oververhitte auto met ruzie over de playlist en niemand die nog weet waarom we dit ook alweer ‘ontspanning’ noemen. Maar ja, als je dan ’s avonds met een glas wijn uitkijkt over zee en de kinderen zandkastelen bouwen… Dan denk je: misschien is het het toch waard. Misschien, tot volgend jaar...

Ankie Stuijts