Het is zoals het is: Winter

Met temperaturen van rond de tien graden is mijn winterblues nog niet echt ingetreden. 

De bloembollen in de tuin piepen al stiekem met hun kopjes boven de grond. De hond laat ik nog geregeld uit zonder mijn jas aan te doen, veel te warm. Mijn dikke donzen winterjas hangt ook nog in de kast evenals mijn gebreide sjalen en mutsen. Het zomerdekbed ligt ook nog op mijn bed. Zelfs met het opzetten van de kerstboom kon ik de lichtjes niet goed zien omdat de zon zo naar binnen scheen. Het voelde zelfs een beetje raar, net of ik in de lente mijn kerstboom aan het optuigen was. Ik mis de echte winter, vooral de temperaturen. Die winter komt vast nog wel in januari en februari hou ik mezelf voor. Met carnaval is het immers altijd guur. Dan ben je blij dat je een dikke trui onder je bontjas aanhebt en de warme dampen van het café je tegemoet komen zodra je de deur opent. Die temperaturen! De donkere gure wintermaanden met al zijn uiterlijke verschijningen: bleke huid, statisch haar, slappe nagels, schrale lippen, vervelende kloofjes in je mondhoeken, rooddoorlopen waterige oogjes en een feestelijke rode dopneus à la Rudolf krijg je er gratis en voor niets bij. Dat alles, ik mis het…

Ankie Stuijts