“Vergeet Lepelstraat niet!”

LEPELSTRAAT – Burgemeester Margo Mulder maakte afgelopen week een flinke wandeling door Lepelstraat. Dat deed ze onder begeleiding van de Lepelstraatse Dorpsraad, die wilde laten zien dat het dorp veel heeft dat niet verloren mag gaan en dat de gemeente mooier maakt. Die boodschap werd niet alleen goed in de burgemeesterlijke oren geknoopt, hij werd ook erg boeiend gevonden.

De uitnodiging stond al een tijdje, maar het duurde even voor burgemeester Margo Mulder voldoende tijd in haar agenda vond om met de Lepelstraatse Dorpsraad en de stichting SKW op pad te gaan in de kleinste kern van haar gemeente. Op woensdag 9 oktober was het zover: met Dorpsraad-voorzitter Bert Vos als marsleider, enkele vertegenwoordigers van woningcorporatie Stadlander en een groepje geïnteresseerde Dorpsraadleden en inwoners maakte de burgemeester een ronde door Lepelstraat. “We willen de burgemeester graag laten zien dat Lepelstraat een echt dorp is, en geen wijk van Bergen op Zoom. Het is belangrijk dat Lepelstraat toekomst heeft en houdt, we vertrouwen erop dat de burgemeester daar ook zo over denkt”, zegt Bernadette Widdershoven, secretaris van de Dorpsraad.

De wandeling voert onder andere langs basisschool De Wegwijzer, waarvan Bert Vos benadrukt dat die essentieel is voor de “levendigheid” van Lepelstraat. Hoe belangrijk, dat weet KBO-man Adrie Jochems, Lepelstrater in hart en nieren.

“Er zijn op dit moment 29 zwangerschappen in Lepelstraat”, zegt hij, “dat is verhoudingsgewijs nogal wat. Als opa die aan de schoolpoort staat hoor ik wel eens wat.”

Even verderop, in de Pater Damiaanstraat, stopt het gezelschap bij een woning die eerder dit jaar door de burgemeester werd gesloten omdat er apparatuur voor de productie van drugs werd aangetroffen. Het ontlokt Jochems de opmerking dat Lepelstraat écht met zijn tijd meegaat: “We hebben zelfs een drugslab.” Serieuzer is het feit dat de woningen in de Franciscusstraat al jaren gelegen onteigend zijn omdat ze zouden worden gesloopt. Gebiedscoördinator Sandy Leendertse van Stadlander zegt dat er inderdaad plannen zijn om in Lepelstraat te investeren, maar dat het te lang heeft geduurd voor ze concreet werden: “Door de plannen steeds verder te willen verbeteren is de tijdelijke huur hier al lang niet tijdelijk meer.” Leden van de Dorpsraad schetsen hoe het vertrek van de oorspronkelijke bewoners ook zorgde voor bijvoorbeeld leegloop bij verenigingen. Leendertse erkent die druk op de leefbaarheid en zegt dat het project “Straotse Parel” dat op die plek is gepland, wordt vormgegeven met inspraak van bewoners, en dat “oude” bewoners de kans krijgen om er terug te keren. “Er worden 42 huizen gesloopt”, zegt Leendertse, “hoeveel er terugkomen moet nog worden bepaald, maar het zijn er sowieso méér.” Bert Vos vraagt Stadlander om ook na te denken over ruimte voor een speeltuin.

De Antoniuskapel biedt Vos de gelegenheid om te wijzen op de saamhorigheid die binnen Lepelstraat leeft: “Deze kapel is door vrijwilligers helemaal opnieuw opgebouwd door vrijwilligers, nadat er een boom op viel. Dat toont de unieke veerkracht van Lepelstraat.” Als Vos vertelt dat de kerk in Lepelstraat uniek is omdat er nog een noveen wordt georganiseerd, moet hij de burgemeester uitleggen wat dat precies inhoudt. Hij heeft een mooie tip voor haar: “Bij de mis in onze kerk worden intenties voorgelezen. Dat is een heel mooie manier om te weten te komen wat er in de gemeenschap leeft. Kom zeker eens langs!”

Aangekomen bij het Patronaat en ’t Weike neemt Kees Hooghiemstra het woord om de burgemeester te vertellen welke grote en kleine activiteiten er worden georganiseerd. Hij oppert het plan om, in navolging van de gemeente Arnhem, jongeren gratis filmvoorstellingen aan te bieden, en vraagt ook om aan Lepelstraat te denken wanneer de gemeente activiteiten organiseert: “Wij zijn trots dat we in dit dorpje mogen wonen, en willen behouden wat we hier hebben. Vergeet ons dus niet.” Lepelstraat vergeten, dat gaat de burgemeester niet doen: “Ik voel hier een bijzonder hechte gemeenschap, waarin men elkaar echt kent, en waar “met elkaar leven” het hoogste doel is. Ik heb uw boodschap gehoord, en kan alvast zeggen dat we als gemeente stappen willen zetten in het wijk- en buurtgericht werken, zodat er bijvoorbeeld vaste “gezichten” van de gemeente zichtbaar zijn in Lepelstraat. Het was een boeiende wandeling, is denk dat het heel leuk is om hier in Lepelstraat te mogen leven.”