Bang

Willen we het nog over Gordon hebben? Ik hoef denk ik geen peiling te houden voor dat antwoord. Dus we zullen Gordon laten rusten. 

Wat mij wel opviel was de rioolput die werd opengetrokken. Want wat is het toch dat we ons vaak goed lijken te voelen bij de ondergang van een ander? Het heeft iets middeleeuws. Op het schavot moeten ze, publiekelijk opgehangen. Deze keer kotsten we op de muzikant die het album van zijn leven had gemaakt maar er een nootje naast zat. Ik zou zeggen; laat gaan die sukkel. Maar nee, we trekken het niet. Iedereen heeft ook een mening, het moet vooral heel slecht zodat het bijna lijkt op genoegdoening en leedvermaak. Nu praat ik niet alleen over het verhaal van Gordon maar over allerlei personen waarbij dit ook dagelijks gebeurt. Volledig online afgeslacht worden. Het is allemaal zo tegenstrijdig. Want tegelijkertijd roepen we wel dat we bang zijn dat de wereld op deze manier naar de klote gaat. We zijn dus wel bang voor wat nog gaat komen, maar vooral bang voor onszelf. Want wie zijn wij om maar door te gaan met onze ongezouten mening publiekelijk online te geven op alles en iedereen tot de meest gruwelijke verwensingen toe? Wie stopt dat? Een goede vraag om eens over na te denken voordat het toetsenbord weer eens wordt aangeraakt om onze mening te geven...

Ankie Stuijts