De januari blues
Algemeen“Always look on the bright side of life”. We kennen het liedje allemaal, maar we houden ons er niet altijd aan.
Wat houden we toch van klagen! Over onze te dikke billen, de vervelende gewoontes van onze geliefden of een zware werkdag. Even klagen, je hart luchten of ergens online je klaagzang de wereld in sturen; het lucht zo lekker op. Klagen is bovendien een geliefd sociaal smeermiddel. Het schept een band; “Vind jij dit werk ook zo’n ….”? “Ja, ik ook!”. Als rasoptimist heb ik misschien makkelijk praten maar ik klaag niet veel. Ik zie altijd wel een lichtpuntje. Vandaar dat ik het wel eens beu ben; het geklaag van anderen, het klagen om niets, dan vind ik gezeik worden. Het Nederlandse gezeik over het weer, die pukkel die na een week nog niet verdwenen is of het kind wat niet aan tafel wilt eten… Niet om te bagatelliseren maar als je de hele week zeurt om je grote teen moet je je eind van de week eens afvragen of iedereen daarop zit te wachten? Even klagen mag maar blijf niet in cirkeltjes draaien, doe er wat aan en ga verder of leg het naast je neer. En nu het positieve: Het is februari!
Ankie Stuijts
