Grasaren: “Controleer uw hond na elke wandeling”

Nu het warmer is, vragen dierenartsen weer aandacht voor een bekend zomerprobleem bij honden: de grasaar. In deze periode zien klinieken fors meer honden met klachten door deze scherpe graszaden, die zich in de huid, oren of poten kunnen boren en soms een behandeling of kleine ingreep nodig maken. Dierenartsen adviseren hondeneigenaren daarom alert te zijn, en steunen de oproep aan gemeenten om bermen op tijd te maaien.

Grasaren, in de volksmond ook wel ‘kruipers’ genoemd, zijn de zaden van wilde grassoorten die in de zomermaanden overal in bermen en velden bloeien. Zodra ze in de vacht van een hond terechtkomen, zorgen kleine weerhaakjes ervoor dat de grasaar maar één kant op kan: steeds dieper het lichaam in.

De aren dringen met groot gemak de huid binnen, met name tussen de tenen, of verdwijnen in de oren, neus of ogen van de hond.

Oproep aan gemeenten

Het probleem wordt volgens dierenartsen en dierenwelzijnsorganisaties deels verergerd door het maaibeleid. Daarom is er een recente oproep van de Koninklijke Hondenbescherming aan gemeenten. Te lang gras langs wandelpaden vormt een direct risico, maar ook afgemaaid gras dat blijft liggen is gevaarlijk. Opgedroogde grasaren in maaisel zijn namelijk extra hard en dringen nog makkelijker de huid binnen. Gemeenten worden opgeroepen om hier in hondenuitlaatgebieden scherper op te letten en maaisel waar mogelijk af te voeren.

Symptomen en preventie

Om onnodig leed te voorkomen, adviseren de dierenartsen hondeneigenaren het volgende:

- Controleer na elke wandeling: Kijk de hond grondig na, met speciale aandacht voor de oksels, liezen, oren en tussen de tenen.

- Vermijd hoog gras: Laat honden, indien mogelijk, niet door ongemaaide bermen of velden met hoog gras rennen.

- Herken de symptomen: Schudt de hond overmatig met zijn kop? Niest hij aan één stuk door nadat hij in het gras heeft gesnuffeld? Of likt hij obsessief aan één van zijn poten? Neem dan direct contact op met de dierenarts.

- Probeer een grasaar die al in het oor of de neus zit niet zelf te verwijderen; dit kan het zaadje dieper naar binnen duwen.