Het is zoals het is: Plakken of sparen

Ik was er net aan gewend. Geen velletjes koopzegels meer uit een laatje trekken, geen tong langs een strookje papier en geen scheef geplakte zegels waar je vervolgens met je nagel weer onder moest zien te krijgen. Alles digitaal. Even op een knopje drukken en klaar. 

En nu verandert Albert Heijn het systeem alweer. Vroeger kocht je bij elke euro boodschappen een koopzegel van tien cent. Vanaf september moet je eerst twee euro afrekenen voordat je diezelfde tien cent mag kopen. Albert Heijn zegt dat er niets verandert aan het rendement. Dat klopt, alleen moet je voortaan twee keer zoveel boodschappen doen om hetzelfde rendement te halen. Dat noemen ze dan een verbetering... Aan de andere kant, twee euro boodschappen is tegenwoordig ook niet bepaald een uitdaging. Een pot pindakaas en je zit er al overheen. De tijd dat je met een paar gulden een tas vol boodschappen had, ligt inmiddels verder achter ons dan de papieren koopzegel. Vreemd eigenlijk. Vroeger spaarden we voor een pannenset, een handdoek of een boodschappenpakket. Tegenwoordig sparen we vooral om de kassabon een beetje minder pijnlijk te maken. En toch blijven we trouw die knop indrukken. Want zes procent rendement? Daar kan de bank nog steeds niet tegenop. Misschien zit daar wel de echte kracht van koopzegels. Niet het geld, maar het gevoel. Het gevoel dat je ongemerkt iets opzij zet en jezelf af en toe mag verrassen. Net zoals vroeger, toen mijn moeder thuis trots een vol koopzegelboekje uit haar keukenlade haalde. Alsof ze zojuist de jackpot had gewonnen. En eerlijk is eerlijk… dat voelde toen eigenlijk ook een beetje zo.

Ankie Stuijts